"အျပာေရာင္လဲ့လဲ့ဆန္းေဒးတစ္ရက္"
==============================
နိွဳးစက္သံက တီ တီ တီ ျမည္လို ့ . . နံနက္ 7 း30 နာရီ ျဖစ္ေနျပီဆိုတာကို သိေနေသာ္လည္းရံုးပိတ္ရက္ေလးမွာ အအိပ္မက္ခ်င္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ , မထဘူးေနာ္"ဆိုျပီး ေပေတလို ့ ဆက္ အိပ္ေနလိုက္တယ္ . . . ။ သိပ္မၾကာလိုက္ဘူး . . . နိွဴးစက္သံရဲ ့တရဆက္ ေအာ္ျမည္မွဳ ့ေၾကာင့္ခ်စ္ေမေမ အနားေရာက္လာျပီး အိပ္ယာေပၚက ကၽြန္ေတာ့္ကို နိွဳးလို ့ပါပဲေနာ္ . . . အစြတ္ ထ ထ ... ထေတာ့ေလ ~ သြားစရာရိွလို ့ နိုးအာင္ နိွဳးစက္ၾကီးေပးထားျပီး ထေသးဘူးလားေဟ ဆိုလို ့ . . . အိပ္ခ်င္စိတ္ကို အေတာ္သတ္ . . . မတ္မတ္ေလးရပ္လို ့ အိပ္ယာထဲက ထြက္ကာ ~ ေရခန္းခ်ိဳးကို ဆက္'ရရွာေတာ့တယ္ဗ်ာ ။
အမွန္ေတာ့ ဒီလို ပိတ္ရက္ဆန္းေဒးေလးမ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ့္အဖို ့အင္မတန္တန္ဖိုးရိွလွ ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တစ္ပတ္တာလံုး အိပ္ေရးမ၀မွဳ ၊ အလုပ္နွင့္တာ၀န္မ်ား၏ ဖိစီးမွဳမ်ားကို ေကာင္းစြာနွစ္ျခိဳက္ အနားယူအိပ္စက္ရန္ အဆင္အေျပဆံုးနဲ ့ အခါအခြင့္အသင့္ဆံုးပါေပတည္း ။
သို ့ေပသိ . . . ကၽြန္ေတာ္သိသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္သည္ . . . Save The Aged ၏ မိသားစု၀င္တစ္ဦးၿဖစ္ပါသည္ ။ ထို႕ေႀကာင့္ Save The Aged ၏ အေၿခအေနအရပ္ရပ္အတိုင္းအတြက္ ... ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း တာ၀န္ရွိပါသည္ ... " ဒီေန ့ပိတ္ရက္ အားလပ္ရက္မွာ ဘိုးဘြားေတြဆီသြားမယ္ဆိုတဲ့ အသိက ကိုယ္ပိုင္ဆႏၵေတြကိုခိ်ဳးနိွမ္ျပစ္လိုက္ပါတယ္ . . . ။ အမွန္ေတာ့ ရိုးသားစြာ ၀န္ခံရရင္ ဒီေန ့ပိတ္ရက္ေလးမွာ ရံုးက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မိတ္ေဆြ ေကာင္မေလးက မုန္ ့လိုက္ေကၽြးမယ္၊ အျပင္သြားၾကမယ္ဟု ခ်ိန္းဆိုထားေသာ္လည္း . . . ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဆႏၵမရိွပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အသိမွာ ဒီပိတ္ရက္ဟာ ဘိုးဘြားမ်ားဖို ့သာ ဆိုတာက ၾကီးစိုးထားပါေတာ့သည္ ။ သူမ်ားတကာေတြလို ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့ ကိုယ္စားမိဘေတြဆီကို စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ေပါက္သလို ထမသြားနိုင္တဲ့ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀အေျခအေနမွာ အခုလို ပိတ္ရက္ဟာေတာ့ ဘိုးဘြားမ်ားဖို ့သာ ျဖစ္သင့္တယ္လို ့ ကၽြန္ေတာ္ေတြးထားမိတယ္ေလ ။ ဒါေၾကာင့္ . . . သူ ့ရဲ ့ဖိတ္ေခၚမွဳ ကို ကၽြန္ေတာ္ ျငင္းဆိုရင္း အားလပ္ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ္သြားတတ္တဲ့ ၊ ကၽြန္ေတာ္သြားမယ့္ ေနရာေလးေတြရဲ ့ အေၾကာင္းကို ညက ဖုန္းထဲမွာ တေစ့တေစာင္း ေျပာျပလိုက္ေတာ့ . . .သူေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားသြားပံုရတယ္ ။ မနက္ သြားရင္ သူ ့ကိုပါ လာေခၚေလဆိုတဲ့ . . . သူ ့ရဲ ့ အေျပာကို ကၽြန္ေတာ္ လိွဳက္လွဲစြာၾကိဳဆိုရင္းအာရုဏ္ က်င္းမယ့္ မနက္ခင္းကို ကၽြန္ေတာ္ အိပ္စက္ျခင္းနဲ ့ ဆက္နွင္းခဲ့ပါေတာ့တယ္ ။
ဒီလိုနဲ ့ မ၀ တ၀ အိပ္စက္ျခင္းေတြကို ခ၀ါခ်လို ့ အိပ္ရာေလးထက္က ထရင္း ကၽြန္ေတာ့္နံနက္ခင္းကို . . . ဒီလိုေလး က်င္း ခဲ့ပါတယ္ ။
ေရမိုးခ်ိဳး အ၀တ္အစားလဲ ၊ ဘုရားရိွခိုး လို ့ မနက္စာ စားအျပီး နာရီကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့မနက္ 8 း30 နာရီ ျဖစ္ေနျပီ ။ ျမန္ျမန္ေလး လစ္မွ ဆိုျပီး . . . ဖိနပ္ေလးၾကိဳးခ်ည္လို ့ ေမေမေရ ဒိုးျပီဗ်ိဳ ့လို ့ေျပာကာ . . . ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ကေန ဂိုး ေတာ့တာပါပဲဗ်ာ ။
သူငယ္ခ်င္းကို သြားေခၚရေသးတယ္ သူ ့ကိုေခၚရတာကလည္း အဆင္ေျပပါတယ္ ။
သူေနတာက ဦးခ်စ္ေမာင္ အိမ္ရာ ဆိုေတာ့ . . . ဗုိလ္စိန္မွန္ အဖြား ေဒၚႏဲြ ့ႏဲြ ့စမ္း အိမ္နဲ ့နီးသားဗ်ာ ။
မနက္စာ မစားျဖစ္ေသးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကို မနက္စာေကၽြးျပီး အဖြားအိမ္ကို သြားခဲ့ၾကတာေပါ့ဗ်ာ ။
ဒီေန ့ ကၽြန္ေတာ္ သြားမယ့္ ေနရာေတြက ေထြထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ ့ မိသားစုသဖြယ္ျဖစ္ျပီးသား
အဘိုးဦးၾကည္၀င္း ၊ အဘြား ေဒၚစန္းျမင့္ နဲ ့ အဘြား ေဒၚႏဲြ ့ႏဲြ ့စမ္း တို ့ဆီကိုပဲေလ . . .
လမ္း မွာ အဘိုးတို ့ အဘြားတို ့ စားဖို ့မုန္ ့ထုပ္မ်ားနွင့္ ေကြကာအုပ္မ်ား ၊ အဘိုး ေရေသာက္ရ အဆင္ေျပေစဖို ့
ေရဗူးေလး နဲ ့ လိုအပ္တာေလးေတြ ၀င္၀ယ္ရင္း သြားခဲ့ၾကရာ . . . မနက္ 9 း 45 မွာ ဗိုလ္စိန္မွန္က
အဖြားေဒၚႏဲြ ့ႏဲြ ့စမ္းအိမ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေရာက္ေကာေပါ့ဗ်ာ . . . ။
ဒီ အဖြား အိမ္က ကၽြန္ေတာ္နဲ ့ သိပ္ေတာ့မစိမ္းလွေတာ့ပါဘူး။
တစ္ပတ္ကို တစ္ခါမက အားလပ္လို ့ အခန္ ့သင့္လွ်င္ သင့္သလို သြားသြားေနက်ဆိုေတာ့ . . . ဒီအိမ္ေလးမွာေတာ့
ကၽြန္ေတာ္က အိမ္ရွင္သာသာပါပဲေလ ။ အ၀င္အထြက္ မစိမ္းတဲ့ အဖြားရဲ ့အိမ္ေလးဟာ ကၽြန္ေတာ့္အဖို ့ေတာ့
မိသားစု အိမ္ေလးပမာပါပဲ ။
အိမ္ေရွ ့ကို ေငးေမွ်ာ္ၾကည့္ေနတဲ့ ဖြားစမ္းၾကီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ျမင္တယ္ဆိုတာနဲ ့" ေဟ . . . မိုးစြတ္တို ့ လာၾကာပါလား "
ဆိုပီး၀မ္းသာ အားရေျပာတဲ့ အေျပာေလးနဲ ့ ဆီးလို ့ၾကိဳေနေတာ့တာပါပဲေလ . . . ။ မနက္စာ ဘာစားျပီးျပီလဲအဖြားဆိုေတာ့
လက္ဘက္ရည္နဲ ့အီၾကာေကြးစားထားတယ္ လို ့အဖြားကေျပာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အဖြား အေပၚမွာ အေၾကြးတစ္ခု
ရိွေနပါတယ္ဗ်ာ ။ထူး ေရခဲမုန္ ့၀ယ္ေကၽြးမယ္ဆိုတာေလ . . . ဒီေန ့လည္း ကတိပ်က္ျပန္ပါျပီ မနက္ခင္းကတည္းက
မိုးကေလးက တဖဲြဖဲြနဲ ့ခပ္ေအးေအးေလးဆဲေနလို ့ . . . ကၽြန္ေတာ္ တမင္တကာ မ၀ယ္လာေတာ့တာပါ ။
အဖြားကို ညာေျပာမိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ . . . မုသားက်ဴးမွာလည္း ေၾကာက္လုိ ့ အဖြားကို ေျဖာင္းျဖေတာ့
အဖြားက နားလည္စြာနဲ ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို . . . " အဖြားက မင္းတို ့လာရင္ကို ျပည့္စံုျပီ"လို ့ေျပာတယ္ . . .
အဖြားရဲ ့အေျပာက ကၽြန္ေတာ္တို ့ရင္ကို ေဟာခနဲ ေပ်ာ္ဆင္းသြားေကာဗ်ာ ။ ရင္ထဲ ေအး လိုက္တာဗ်ာ ။
ဒီလိုနဲ ့ အလာပ သလာပ ေလးေတြ စကားစျမည္တည္ရင္း ၊ အဖိုးကို လြမ္းဆြတ္ရင္း အားငယ္စိတ္၀င္ေနတဲ့အဖြားကို
အားေပးစကားေတြ ေ၀မွ်လို ့ ၊ အားငယ္စိတ္ေတြ ဖယ္ခ် ရင္း . . . ကၽြန္ေတာ္တို ့၀ယ္လာတဲ့ မုန္ ့ေတြနဲ ့ ဦးခိုက္လို ့
အဖြားေရ သြားလိုက္ပါဦးမယ္လို ့ . . . ခြင့္ပန္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မနက္ (11 း 00 ) နာရီ ထိုးေတာ့မွာေပါ့ဗ်ာ . . .။
ျပန္ခါနီး တစ္ေက်ာ့ျပန္ အမွာတမ္းေျခြရင္း . . . အဖြားသတိရသြားပံုက . . .
" မိုးစြတ္ေရ မင္းတို ့ အဘိုးရဲ ့ ေဆးေတြက လက္က်န္ေတြ ရိွေသးတယ္ ။ အဲ့ဒါေလးေတြ ျပန္ယူသြားျပီး ။
အသင္းထဲမွာပဲ အသံုးလိုသလို ျပန္သံုးၾကေလ ။ အဖြားက ေမ့ေနတာကဲြ ့လို ့ေျပာရင္း ။ အိပ္ခန္းထဲက
အဘိုးဦးသိန္းရဲ ့လက္က်န္ေဆးမ်ားကို ထုတ္လို ့ေပးပါေတာ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း " ဟုတ္ကဲ့ " ဟု
ေခါင္းေလးျငိမ့္ကာ ေဆးထုတ္ေလး ျပန္ယူလာပါေတာ့တယ္ ။အဖြားလည္း ေဆးေတြ မွန္မွန္ေသာက္ေနာ္
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္လို ့ နွဳတ္ဆက္ရင္း အဖြားအိမ္က ထြက္ခြာလို ့ ေနာက္တစ္ေနရာကို
ခရီးဆက္ လွမ္းလာပါေတာ့တယ္ . . . ။
( ဆီစက္၀န္း )အဘိုးဦးၾကည္၀င္း အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ 11း20 ေပါ့ . . . ၀မ္းသာပါတယ္ ။ ျပံဳးရႊင္တဲ့ မ်က္နွာထားနဲ ့
လမ္းမဘက္ေလးကို မ်က္စိစြင့္လို ့ အျမင္အာရံုေလးလြင့္ထားတဲ့ အဘိုး . . . ။ ေအာ္ ~ သူ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကို
ေတြ ့သြားရွာျပီ ။ သူ ျပံဳးရယ္ေနသည္ ။ ေပ်ာ္သြားပံုရတယ္ဗ် ။ အဘိုးရဲ ့ ကိုယ္စိတ္နွလံုး ရႊင္ျပံဳးလာပံုေလးကို
ျမင္ရေတာ့ . . . ကၽြန္ေတာ့ဘ၀င္ ရႊင္ပ်တယ္ဗ် ။ အဘိုးက က်န္းမာေရးလည္း တိုးတက္လာတယ္ ။
တီဘီေဆးေတြကိုလည္း ပံုမွန္ေသာက္တယ္ ။ အသင္းက ေပးတဲ့ ေဆး၀ါးေတြကိုလည္း ေန ့စဥ္အခ်ိန္မွန္ေသာက္ေပးလို ့
အရင္ကနဲ ့မတူဘဲ အဘိုးအေျခအေနတိုးတက္ေကာင္းမြန္ လာတာကိုေတြ ့ရတာ ၀မ္းသာစရာပါပဲဗ်ာ ။
အရင္က လက္ကေလး နည္းနည္း ဆုပ္ဖို ့ ၊ မ ဖို ့ကို အင္မတန္ခက္ခဲ ၊ နာက်င္ေနရွာတဲ့ အဘိုး
အခုေတာ့ ေရဒီယိုေလးကို ကိုယ္တိုင္ လက္နဲ ့ကိုင္မ ၊ နားေထာင္ျပလို ့ . . . အို ~ ဟန္ကို က်ေနေရာေပါ့ဗ်ာ ။
အဘိုးေရေသာက္ရ အဆင္ေျပေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေရဗူးေလး၀ယ္လာခဲ့တယ္ ။ အဘိုးေရ စမ္းေသာက္ၾကည့္ဗ်ာ ဆိုျပီး ။
ေရထည့္ေပးလိုက္ေတာ့ . . . စိတ္ခ်မ္းသာစြာပဲ အဖံုးေလးကို လွန္ဖြင့္လို ့ ပုိက္ေလးစုပ္လို ့ အခန္ ့သင့္စြာ ေသာက္လုိ ့ရသြားတာကိုေတြ ့ရတယ္ ။ အရင္ကဆို . . . အဘိုးအိမ္မွာ အဘိုး၏ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြကို လုပ္ေပးေနရေသာအစ္မက အထည္ခ်ဳပ္မွာ အလုပ္သြားဆင္းရင္ တစ္ေန ့ခင္းလံုးေရေသာက္ခ်င္ရင္ေတာင္ သူမ်ားအကူအညီေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရတယ္ ေလ ။ ေသာက္ေနသန္ ့ဗူးေတြက လက္နွစ္ဘက္လံုးသန္မွာ အဖံုးလွဲ ့ဖြင့္ ၊ ေသာက္ ရတာ အဆင္ေျပတာေလ . . . အဲ့ေတာ့ အဘိုးအတြက္ မဟန္ေပဘူးေလ ။ဒီေတာ့ ခုေရဗူးေလးနဲ ့က အခန္ ့သင့္လို ့ေနပီ ။
အဖိုးကလည္း ေက်နပ္စြာပဲေျပာတယ္ ။" ေက်းဇူးကြာ . . . အခုေတာ့ ကိုယ့္ ဟာကိုယ္ ေရေသာက္လုိ ့ရျပီ ။ ငါလည္း သူမ်ား အားမကိုးခ်င္ဘူးကြ ။ သူမ်ားလုပ္ေပးမွ ျဖစ္တဲ့ဘ၀ၾကီးမလိုခ်င္ဘူးကြာ"တဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္လို ့ ျပံဳးမိပါသည္ :)
ဒီလိုနဲ ့ အဘိုးနဲ ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ စကားေတြလည္း ဟိုဟို ဒီဒီ ေလွ်ာက္ေျပာၾက ။ စၾက ၊ ေနာက္ၾကရင္း
အဘိုးေရ ကၽြန္ေတာ္တို ့ တစ္ကိုယ္ရည္သန္ ့ရွင္းေရးလုပ္လိုက္ၾကရေအာင္ဆိုျပီး ။ ဦးစြာ လက္သည္း ၊ ေျခသည္းေတြ
ညွပ္လွီးေပးပါေတာ့တယ္ . . . ျပီးေတာ့ မုတ္ဆိတ္ေမႊး + နွဳတ္ခမ္းေမႊး ေၿပာင္စင္ေအာင္ ရိတ္ေသးတယ္ ။
အဲ့မွာ အဘိုးေျပာတဲ့ စကားက ေတာ္ေတာ့္ကို သေဘာက်ဖို ့ေကာင္းတယ္ ။ အာဟာ . . . " မင္း ရိတ္တာလည္း ရိတ္
အကုန္ ေၿပာင္ရွင္းကုန္ျပီး လွသြားရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲ . . . မင္းတို ့အသင္းက ကေလးေတြလာလို ့ဦးၾကည္၀င္းကို မမွတ္မိရင္
ဘယ္လိုလုပ္မလဲတဲ့ " . . . ေအာ္ . . . အဘိုးက ကိုယ္က်န္းမာမွဳအေျခအေနသာတိုး တက္ေကာင္းမြန္လာတာ မဟုတ္ဘူး ။
စိတ္အေျခအေနေလးပါ ေကာင္းမြန္လာတာလို ့ေျပာလို ့ရတယ္ . . . အခုလို အဘိုးတို ့က ျပံဳးေပ်ာ္ ရႊင္ျမဴးေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့
လာရက်ိဳးနပ္တယ္ ။ ျပဳစုရက်ိဳးနပ္တယ္ ။ ေစာင့္ေရွာက္ရက်ိဳးနပ္တယ္ ။ ဒါဟာ . . . ကၽြန္ေတာ္တို ့ရတဲ့ အျမတ္ေတြပဲေလ ။
မုတ္ဆိတ္+နွဳတ္ခမ္း ရိတ္သိမ္း သန္ ့စင္ျပီးေတာ့လည္း မျပီးေသးဘူး . . . ကၽြန္ေတာ္ လက္စြမ္းျပခ်င္ေသးတာနဲ ့
အဘိုး ဆံပင္ညွပ္မလားလို ့ ေမးလိုက္တာ . . . အဘိုးကလည္း မလွခ်င္ရွာပါဘူး ။ နွစ္ခါ မျဖားေယာင္းရဘူး ။ ညွပ္ရင္
ညွပ္ေပးေလ ဆိုလို ့ အိမ္ေရွ ့အိမ္က ဘီးနဲ ့ကပ္ေၾကးသြားဌားလို ့ ( ကၽြန္ေတာ္ ဆတၱာသည္ ဇာတ္ခင္းလိုက္ပါေတာ့တယ္ ) ။
အလဲ့ . . . ဟိုက္ရွားဘား ... သိပ္ေတာ့မလွခ်င္ရွာဘူးဗ် ။ ေျပာရဆိုရ လြယ္ပဗ်ာ ။ အလိုက္သင့္ေလး ေနတတ္ တဲ့ အဘိုး ။
အဘိုးေရ ဟိုဘက္ေလး နည္းနည္းေစာင္း ၊ ဒီဘက္ေလး နည္းနည္းေစာင္းနဲ ့ ။ ကၽြန္ေတာ္ညွပ္လုိ ့လြယ္ အေနအထားက်ေအာင္
အဘိုးက ေနျပေပးခဲ့တယ္ေလ ။ ခပ္တိုတို ရွင္းရွင္းပဲ . . . အာနိုး ၊ ဗန္ဒိမ္း ၊ ေဒြး ၊ ေက်ာ္ဟိန္း K ( ဆံပင္ ) ကို ညွပ္ေပးလုိက္ပါတယ္ေလ။
အမွန္ေတာ့ . . . ကၽြန္ေတာ္သည္ ဆံပင္ညွပ္ဖို ့မေျပာနဲ ့ တစ္ပါးသူေခါင္းက ဆံပင္ျဖဴတစ္ေခ်ာင္းကိုေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္
နုတ္ေပးတတ္တဲ့လူမဟုတ္ပါ ။ ခုက်ေတာ့လည္း သူ ့နည္းနဲ ့သူ ့ဟန္ အစပ္အဟပ္ကို တည့္ေနပါေရာဗ်ာ . . . ဟီး
ဒီလိုနဲ ့ အခ်ိန္ေလးလည္း ေနျမင့္ေတာ့ အဘိုးကို မုန္ ့ေလးမ်ားနဲ ့ကန္ေတာ့ရင္း ကၽြန္ေတာ္တို ့ကို ျပန္ခြင့္ျပဳဦးလို ့ဆိုကာ . . .
အဘိုးအိမ္မွာ 1 နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေနခဲ့ျပီး အဖြားေဒၚစန္းျမင့္အိမ္ဘက္ကို ဆက္လက္ကူးျဖတ္ေတာ့တာပါပဲ . . .။
အဲ့လိုနဲ ့ အဖြားေဒၚစန္းျမင့္အိမ္ဘက္ကို ဆက္လက္ ကူးျဖတ္ခဲ့တာ . . .
အာ ~ ဆိုးပဗ်ာ ။ လမ္းမွာ မိုးရြာထားေတာ့ ဗြက္ေတြကလည္း ထူေပါ ။ ဒီၾကားထဲ အဖြားအိမ္ဘက္ကို ကူးတဲ့
ဂံုးေက်ာ္တံတားေလးက က်ိဳးေနပါေရာဗ်ာ ။( အဖြားအိမ္ေလးဘက္က ဘယ္လိုဂံုးေက်ာ္တံတားေလးကေန
သြားရတယ္ဆိုတာေရာက္ဖူးသူတိုင္းေတာ့ သိၾကမွာပါ ) ခုေတာ့ ဆိုးေရာေပါ့ဗ်ာ ။ ဟိုဘက္လမ္းက ဗြက္ေတာ ၊ ဒီကံုးေက်ာ္တံတားေလးကေလွခါးက်ိဳး း(( ဘယ္နွယ့္ တက္ရမတုန္း ။ ဆိုးပ ... ကုသိုလ္ ။ အဲ့ေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူးဆိုျပီး ။
သူငယ္ခ်င္းကို ဒီဘက္ ျခမ္းမွာ ေစာင့္ဆိုင္းေစလို ့ကၽြန္ေတာ္ ေလွခါးမရိွတဲ့ ကံုးတစ္ဘက္ကို ေက်ာ္ခြလို ့ တက္သြားပါေတာ့တယ္ ။ တစ္ဘက္မွာလည္း က်န္ခဲ့တဲ့သူက အေရးထဲ ေခြးေတြအ၀ိုင္းခံရလို ့ေခြးေၾကာက္ေနေသးတယ္ . . . ဒီလိုေလးေတြ က်ေတာ့လည္း ရယ္စရာ ၊ ေမာစရာ . . . ဟာသ စြန္ ့စားခန္းပမာေပါ့ဗ်ာ း)ကၽြန္ေတာ္ အဖြားအိမ္ေပၚတက္မယ္ၾကံေတာ့ ေမွးျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့
အဖြားကို အိမ္ေရွ ့အ၀ေလးက ျမင္လိုက္တာနဲ ့ အသံမၾကားေအာင္မနိွဳးဘဲ ေစာင့္ေနဦးမွလို ့စဥ္းစားေပမယ့္ ~ ေဒ၀ါသိၾကားေတြ
မစလို ့ အဖြားကို ဘယ္သူက နိွဳးလုိက္လည္း မသိ း) အဖြား ခ်က္ခ်င္း အတိ . . . အိပ္ယာက ထမိေတာ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေတြ ့ေရာ ၀မ္းသာအားရနဲ ့ ။ ေရာက္ေနတာၾကာျပီလား ဘာလို ့အေမ့ကို မနွိဳးတာလည္း ဘာလည္း ၊ ညာလည္းနဲ ့ ဟိုဟိုဒီဒီ စကားစျမည္ေဖာင္ဖဲြ ့ေနရင္း ၊ အဖြားရဲ ့ငိုက္ျမည္းျခင္းကိုလည္း
ပါးနပ္စြာ နားလည္လို ့ . . . ဂံုးတစ္ဘက္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း အားနာလို ့ . . . ကၽြန္ေတာ္ သြားပါဦးမယ္လို ့ အေတြးနဲ ့ အဖြားရ . . . ဘာမ်ား အမွာထည့္ခ်င္ေသးလဲဆိုေတာ့ . . . အဖြား ေကာင္းေကာင္းအိပ္လုိ ့မရဘူးကြယ္ ။ အဲ့ဒါ အမိုးေလးကိုေတာ့ ပလက္စတစ္ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ အမိုးေလးလံုေအာင္ လာမိုးေပးရင္ ေကာင္းမယ္ကြယ္လို ့ေျပာေတာ့ . . . ပုတ္သင္ညိဳ ဘာ၀ ေခါင္းျငိမ့္ျပလို ့ "ဟုတ္ကဲ့" ပါအဖြားရယ္လို ့ေျပာရင္း . . . လိုအပ္တာေလးေတြ မွာခဲ့ရင္း ေပါ့
( လိုအပ္တာဆိုလို ့ အေထြအထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
အဖြား မတည့္တာေတြမစားဖို ့၊ ေဆးကို ေန ့စဥ္ ပံုမွန္ေသာက္ဖို ့၊ ဟိုဟိုဒီဒီ အေ၀းၾကီးေတြ ေလွ်ာက္မသြားဖို ့၊ အေနအထိုင္ အစားအေသာက္ ဂရုစိုက္ဖို ့ ... စတာေလးေတြကို ဆရာၾကီးသ႑န္ ဟန္ပန္ၾကံလို ့ း) ေပါ့ ။
အဖြားအိမ္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့ ၾကာၾကာမေနျဖစ္လုိက္ပါဘူး ။ အဘြားအိပ္ေနတာဆိုေတာ့ အေနွာက္အယွက္ မျဖစ္ေစလိုဘူးေလ ။
ဒါနဲ ့ပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း လိုအပ္တာေလးေတြေျပာခဲ့ျပီး ။ အဖြားေရ သြားပါဦးမည္လို ့ ခြင့္ပန္ရင္း . . . တာ့တာျပ နွဳတ္ဆက္ရလို ့
ေနာက္အပတ္မ်ားလည္း လာပါ့မယ္လို ့ . . . ကတိေပးကာ ေစာင့္ေနသူ ့ သူတို ့လမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သို ့လွမ္းရမည္လဲဲ . . .
( မွတ္ခ်က္ ။ ။ ကၽြန္ေတာ့္၏ တစ္ေန ့တာ မျဖစ္စေလာက္ျဖည့္ဆည္းေပးမွဳေလး သည္ STA က အစ္ကိုေတာ္ ၊
အစ္မေတာ္မ်ား၏ လုပ္ရပ္မ်ားနွင့္ယွဥ္ရင္ ပါမႊားေလးပါ ။ သို ့ေသာ္လည္း . . . ကၽြန္ေတာ္ ပီတိ ေတြကို မွ်ေ၀ စားသံုးေပးေစလိုျခင္းသက္သက္ျဖင့္သာ )
ကမာၻသူ ကမာၻသားမ်ား အားလံုး ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာ ေဘးရန္ကြာ က်န္းမာၾကပါေစ ။ ခ်မ္းသာၾကပါေစ ။
လိုေနသူေတြကို အားျဖည့္ရင္း … ငိုေနသူေတြကို ေထြးေပြ ့ျခင္းေတြနဲ ့ …
မိုးစြတ္ေန
အမာခံ မန္ဘာ
Sunday ( 15.5.2011 )
11 : 30 p.m.
