Saturday, 2 November 2013
"အိမ္အျပန္လမ္းရဲ ့အနမ္းလက္ေဆာင္"
"အိမ္အျပန္လမ္းရဲ ့အနမ္းလက္ေဆာင္"
***************************
သတၱေလာကထဲက ေလာကလူသားတို ့ဟာ လူသားသဘာ၀အတိုင္း အနု ၊ အရြ ၊ အလွ ၊ အပမ်ားကို ရွဳ ့ျမင္ခံစားခ်င္ၾကတာ သဘာ၀မို ့မဆန္းလွပါဘူးေလ ။ ထို ့အတူကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ေလာက လူသားတစ္ေယာက္မို ့ထို ့နည္းတူပင္ အနု ၊ အယဥ္ ၊
အသြင္ အျပင္ မ်ားကို ရွဳ ့ျမင္ခံစားခ်င္ပါသည္ ။ သုိ ့ေပေသာ္ျငား ကၽြန္ေတာ္တို ့ ေလာကလူသားေတြ ေန ့စဥ္ျမင္ေတြ ့ေနရေသာ
အယဥ္အလွ ၊ အနုအရြေတြၾကားမွ သူမတူ တစ္သြင္ျခားတဲ့ ( အေရျပားတစ္ေထာက္စာ ~ အေပၚယံမ်က္ၾကည္လႊာျဖင့္ ေတြ ့ျမင္ရေသာ အလွအပမ်ားအျပင္ ) ခံစားမႈအလွအပမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို ့သတိထားမိခ်င္မွထားမိ ပါလိမ့္မယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အေပၚယံ မ်က္စိ အသြင္ျဖင့္ ရွဳ ့ခ်င္ ၊ တင့္ခ်င္စဖြယ္ သာမက အတြင္းအဇၨတ စိတ္ျဖင့္ ထိုးထြင္းၾကည့္ျမင္လွ်င္ပင္ လြန္စြာ တင့္တယ္လွပေနတတ္တာေတြ ရိွၾကပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေနက်စကားအတိုင္း ကြန္ျပဴတာ အေခၚအေ၀ၚနဲ ့ေျပာရရင္ Hardware ပိုင္းေကာ Software ပိုင္းေကာ
နွစ္၀ဲ လံုး လွေနတယ္ ဆိ္ုတာမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ ။
အေပၚယံမ်က္စိ အသြင္ျဖင့္ ရွဳ ့ျမင္ခံစားနိုင္တဲ့ Physical Beauty ကိုေတာ့Software ပိုင္းလို ့ သေဘာ ထားကာ ၊ သာမာန္မ်က္စိျဖင့္
ခံစားလို ့မရတဲ့ စိတ္နွလံုး အတြင္းသားထဲက Mental Beauty ကိုေတာ့ Hardware ပိုင္းေလးလို ့ ကၽြန္ေတာ္ တင္စားထားလုိက္ပါတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ရွာေဖြခဲ့ေသာ အလွအပမ်ား...
ဒီလိုအလွအပေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ရွာေဖြ ေတြ ့ျမင္ခြင့္ရဖို ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ savetheaged ( S.T.A ) ရဲ ့ member ေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခြင့္ရလာခဲ့ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ savetheaged ( S.T.A ) ရဲ ့ member တစ္ေယာက္ျဖစ္လာတဲ့ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရံုးပိတ္ရက္ ဆန္းေဒး တိုင္းဟာ ပိုလို ့အသက္၀င္ ၊ ေလးနက္ ၊ အဓိပၸာယ္ရိွကာ ၊ က်က္သေရ ရိွလာပါေတာ့တယ္ ။
ဒီေနရာမွာ … savetheaged ( S.T.A ) ရဲ ့ member ဆိုတာေလးနဲ ့ပက္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေလာက္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။
savetheaged ( S.T.A ) ဆိုတာက အင္တာနက္ေပၚကေန လူငယ္ေတြစုစည္းကာ တည္ေထာင္ထားျပီး ပရဟိတ ေတြကို လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ social network ဆိုဒ္ေလး တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္ ။
savetheaged ( S.T.A ) ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ အဓိပၸာယ္ကေတာ့ သက္ၾကီးရြယ္အို ေစာင့္ေရွာက္ေရးနွင့္ေထာက္ပံ့ေရးဆိုတဲ့
လူငယ္ေတြေပါင္းစည္းထားတဲ့ ပရဟိတအသင္းအဖဲြ ့ ေလးျဖစ္ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆိုဒ္ေလးကေန ရာသက္ပန္ ေထာက္ပံမႈကို ခံယူမယ့္ ကိုယ္စားမိဘမ်ားအတြက္ အလွဴဒါနေတြတင္သာမက … ကာလ ဒါန ကုသိုလ္မ်ား ၊ လိုအပ္မႈကို ျဖည့္စြမ္းေပးတဲ့ ခါေတာ္မီ ဒါနမ်ားပါ အပါအ၀င္ေပါ့ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့အဖြဲ ့ ေလးမွာ ကိုယ္ပိုင္ရံုး ၊ ကိုယ္ပိုင္ဌာန မရိွေသးေပမယ့္ … အြန္လိုင္းေပၚကေန အခ်င္းခ်င္း ရင္းနီွးစြာ ေတြ ့ခဲ့ၾက ဆံုခဲ့ၾကရာကေန လစဥ္လတိုင္း လတစ္လ၏ ပထမအပတ္ တနဂၤေႏြေလးမ်ားကို ေတြ ့ဆံုပဲြ (meeting ) ေလးမ်ားလုပ္လို ့ေနာက္ဆံုးအပတ္ တနဂၤေႏြ ေန ့ေလးမ်ားကိုေတာ့ အလွဴခရီးစဥ္ေလးမ်ား သက္မွတ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ကာ … ငိုေနသူမ်ားေထြးေပြ ့လို ့ ၊ လိုေနသူမ်ား အားျဖည့္စို ့ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ပရဟိတ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ savetheaged ရဲ ့ညီအစ္ကို ေမာင္နွမ မ်ားဟာ အတူတကြ လမ္းေတြ ကိုေလွ်ာက္ခဲ့ၾကပါတယ္ ။
မဂၤလာရိွေသာ ဆန္းေဒး ( Sunday)မွာ …
ဒီေန ့ဟာလည္း ေနာက္ဆံုးရက္သတၱပတ္၏ ဆန္းေဒး ( Sunday ) မို ့ထံုးစံအတိုင္း savetheaged အဖဲြ ့ရဲ ့ ကုသိုလ္ျပဳေရးခရီးစဥ္ဟာ …
ေရႊသံလြင္ဘိုးဘြား ရိပ္သာ လို ့ပစ္မွတ္တည္ထားပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း
လိုက္ပါကုသုိလ္ယူခြင့္ရေအာင္လို ့ အဖဲြ ့၀င္မ်ား၏ စုရပ္ျဖစ္တဲ့ လမ္း(၄၀)ထိပ္က တိုက်ိဳဒိုးနပ္ေရွ ့ကို … အေျပးေလးအေရာက္သြားျပီး ေရႊသံလြင္ဘိုးဘြားရိပ္သာၾကီးကို ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ခရီးဆက္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ ့ရိပ္သာမုခ္၀မွာ ကၽြန္ေတာ္တို ့ကို ခရီးဦးၾကိဳျပဳေနတဲ့သူေတြ ေတာ္ေတာ့္ကိုမ်ားပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့လို လူငယ္ေတြကို အေလးအနက္ထားလို ့ထြက္လို ့ေမွ်ာ္ ၾကိဳဆိုေပးေနတာက သားသားတို ့၊ မီးမီးတို ့မဟုတ္ဘူး၊
ကိုကိုတို ့ ၊ မမတို ့လည္း မဟုတ္ဘူး ။ဘိုးဘိုးတို ့ ၊ ဘြာဘြားတို ့ေတြပါ … ။ ရိပ္သာပရ၀ဏ္ထဲ ေရာက္ျပီဆိုတာနဲ ့ ကၽြန္ေတာ္တို ့အသင္းသားေတြရဲ ့ ခံယူခ်က္အတိုင္း မိဘမ်ားသဖြယ္မွတ္ယူလို ့ထားရမယ့္ … အဘိုးတို ့၊ အဘြားတို ့ရဲ ့ ကမ္းလင့္ေနတဲ့ ရင္ခြင္ထဲ automatic စီး၀င္သြားပါေတာ့တယ္ ။
ရင္၀ယ္ျငိေသာအျပံဳးမ်ား ...
savetheaged ညီအစ္ကို ၊ ေမာင္နွမ မ်ားဟာ ဘိုးဘြားမ်ားရဲ ့ရိပ္သာေဆာင္ထဲေရာက္ျပီ ဆိုတာနဲ ့ … ကိုယ္ပိုင္ နွလံုးသား ၊ ကိုယ္ပိုင္ အသိတရားမ်ားနဲ ့ အဘိုး ၊ အဘြား တစ္ေယာက္စီကို တစ္ဦးစီက်နဲ ့ ျပဳစုၾကတာ ၊ ယုယၾကတာ ၊ ၾကင္နာၾကတာ တကယ္ကို ၾကည္နူးစရာပါဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့တစ္ေန ့တာကို ေရႊသံလြင္မွ အဘိုး ၊ အဘြားေတြကို ေပးအပ္လိုက္မယ္လို ့ စိတ္ကူးနဲ ့ ၾကည္နူးထားပါတယ္ ။ အဲဗတ္အိုင္းစတိုင္းက ေျပာဖူးတာေလး တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္သြားျပီးသတိရမိတယ္ … "ကိုယ္ခ်င္းစာတရားဟာ အျမင့္မားဆံုးလူ ့တန္ဖိုးပါ" တဲ့ ေလဗ်ာ ။
"ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြဟာ ေရာင္၀ါ ထင္လင္းတဲ့ ရွင္ေနမင္းၾကီးေတြ မျဖစ္ရင္ေတာင္ …
ေမွာင္ရီေနတဲ့ တိတ္ဆိတ္ညေတြမွာ ေရာင္စဥ္ကြန္ ့ျမဴးေနတဲ့ ပိုးစုန္းၾကဴး အလင္းေရာင္ေလာက္ေလးနဲ ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ကၽြန္ေတာ္တို ့တတ္စြမ္းသမွ် ၊
လင္းနိုင္သမွ် အလင္းဓါတ္ေတြေ၀ဌလို ့ အေမွာင္ေတြဖယ္အလင္းေပးခ်င္ခဲ့တာပါေလ" လို ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ေရရြတ္မိလိုက္တယ္ ။
ရိပ္သာအေဆာင္ထဲကို ေလွ်ာက္လမ္းလို ့လာစဥ္မွာပဲ အျပံဳးအလွပိုင္ရွင္ေတြရဲ့အျပံဳးေတြ …
အဘိုးတို ့ျပံဳးျပတာ ၊ အဘြားတို ့ျပံဳးျပတာေတြဟာ … မိုနာလီဇာေတာင္ ရွံဳးသြားမွာ ေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ ။
ေရႊသံလြင္ရဲ ့ နံနက္ခင္းဟာ … လုပမႈေတြေ၀ျဖာျပီး အၾကင္နာေတြျဖန္းပက္လို ့ဂရုဏာတရား ေတြက အုပ္မိုးလႊမ္းျခံဳကာေမတၱာတရားေတြကအပိုင္စီးသိမ္းပိုက္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္ေလ။
ေ၀ဌသူနဲ ့ခံယူသူအၾကား ၾကည္နူးျခင္းမ်ား ပြားမ်ားလို ့ အေတာ့္ကို မဂၤလာရိွေနတဲ့ ေန ့သစ္ တစ္ခုပဲေပါ့ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေပးတဲ့ ေမတၱာဓါတ္ေတြကို အဘိုးတို ့ ၊ အဘြားတို ့က ခံယူတယ္။ အဘိုးတို ့ ၊ အဘြားတို ့ေပးတဲ့ အျပံဳးပန္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို ့က ပန္ဆင္တယ္ ။ ဒီလိုပဲေပါ့ … ေမတၱာဆိုတာ အလ်ား၊အနံ မသိေပမယ့္ ၊ အသြား၊အျပန္ရိွတယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ သိခဲ့ရတယ္ ။
ရင္ကိုထိေသာစကားလံုးမ်ား...
ဘိုးဘြားမ်ားကို ကိုယ္စီကိုယ္စီ ျပဳစုၾကရာ...
ကၽြန္ေတာ္လည္း အသက္(၇၁)တစ္ခ်ိန္ကပုသိမ္ျမိဳ ့အလွမယ္ဆိုတဲ့ အေမ ေဒၚခင္ေလးကို ဂရုစိုက္ခြင့္ေလးရခဲ့တယ္ ။ ေျခသည္း ၊ လက္သည္း ညွပ္ေပးျခင္း ၊ ေဆးလူး နိွပ္နယ္ေပးျခင္း မ်ားနဲ ့ ဟိုိဟိုဒီဒီ စကားေလးေတြ ေျပာၾကတာ … အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းမွာ အေမနဲ ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာမ်ား ပမာျဖစ္သြားၾကတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀အေၾကာင္းမ်ားကို ေျပာရင္း … အေမ့ဘ၀အေၾကာင္းမ်ားကို ျပန္လည္ေျပာျပရင္းနဲ ့ အေမ့ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္စေတြ ၊ ပုလဲခသလို စီးဆင္းလို ့က်လာပါေတာ့တယ္ ။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ … အေမက တစ္ခ်ိန္က ကုန္သည္မ်ိဳးရိုးကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ ေရႊေပၚျမတင္အပ်ိဳစင္ေလး ပုသိမ္ျမိဳ ့ရဲ့အလွမယ္ ျဖစ္ခဲ့ေတာ့လည္း ျပန္ေတြးရင္ ၀မ္းနည္းမိမွာေပါ့ေလ …။ "ကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါတယ္ အေမ ။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ရင္ဘတ္ကို ၀င္ဖတ္ၾကည့္ပါတယ္ ။" လို ့ စိတ္ထဲကေန တီးတိုးေလး ေျပာမိေနခဲ့တယ္ ။ အဲ့လိုနဲ ့ငိုသံေလးနဲ ့အေမေျပာလာတဲ့စကား
"အခုေတာ့လည္း ဒီမွာ … ဒီလို ခိုကိုးရာမဲ့ဘ၀နဲ ့
ဒုကၡေတြေပါ့ သားရယ္" တဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္းျပန္ေျပာလိုက္မိတယ္…"အေမ ခုဏက
အေမကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တယ္လို ့ေျပာတယ္ေနာ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ရင္
ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုတည္း ေတာင္းဆိုပါရေစ။" အေမ စကားဆိုတာေလ … ေျပာလို ့လြယ္လို ့ေျပာေပမယ့္ ၊ စကားေနာက္ တရားပါတတ္လို ့ ခက္ပါေပတယ္ အေမရယ္ ။
"ေနာက္ကို ဒုကၡဆိုတာကို ဘယ္ေတာ့မွ မသံုးဘဲ "သုခ" လို ့ပဲ
ေျပာင္းေျပာေပးပါေနာ္ … အေမ ။ ျဖစ္လားဟင္ " ဆိုျပီး အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္
လွမ္းလို ့ၾကည့္ေတာ့ … ေခါင္းေလးကို ျငိမ့္လို ့ျပတဲ့ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္
နွစ္ျခိဳက္စြာ ျပံဳးလိုက္မိတယ္ ။ "အေမ…အေမ ဒီကိုေရာက္ေတာ့
ဘာေတြရတုန္းဟင္"လို ့ ထပ္ခါ ကၽြန္ေတာ္ေမးေတာ့ … "သုခေတြရတာေပါ့
သားရယ္…သုခ ေတြရတာေပါ့" လို ့ေျပာကာ မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ခ်ပစ္လိုက္တဲ့
အေမ့အျပံဳးဟာ အဲ့အခ်ိန္က ကမာၻမွာ အလွဆံုး ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မွာပါ ။
အေမျပံဳးလိုက္တဲ့ အလွတရားကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ စာပန္းခ်ီ ျခယ္စြမ္းမရိွသလို ၊ ဦးေငြကိုင္လည္း မမွီနိုင္လို ့ ၊ ပီကာဆိုလည္း လက္မိွဳင္ခ်ရမွာ ေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ ။
တစ္ဦးေမတၱာ တစ္ဦးမွာ ...
ဒီလိုနဲ ့ အေမတို ့ေတြလည္း ေန ့လည္စာစားျပီးလို ့ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္တဲြလို ့ အေဆာင္ထဲ ျပန္ေခၚလာေတာ့ … အေမ့ကုတင္ေလးေရာက္တာနဲ ့ပဲ … ငါ့သားလည္းဗိုက္ဆာေနေရာေပါ့ ဆိုျပီး … သိမ္းထားတဲ့ အေမ့မုန္ ့ေတြ ၊ ေကာ္ဖီေတြကိုထုတ္လို ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအတင္း ေကၽြးပါေရာဗ်ာ ။ မစားရင္ေတာ့ မရဘူးေနာ္ … စိတ္ဆိုးမွာေနာ္ … ဘာေနာ္နဲ ့ဆိုတဲ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လို ဂ်ီက်ျပလို ့ ၊ မိခင္တစ္ေယာက္လို ဂရုစိုက္ျပေနတဲ့ အေမ့ အမူအရာေလးၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္က သိတတ္နားလည္စြာ လိုက္ေလ်ာ ေပးလိုက္ ရပါေတာ့တယ္။ အေမေဖ်ာ္တိုက္တဲ့ ေကာ္ဖီနဲ ့မုန္ ့ေတြကို စားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို
အားရပါးရၾကီး ျပံဳးျပီးၾကည့္ေနတဲ့အေမ့ခင္မ်ာ အေတာ့္ကို သေဘာေတြက်ေနရွာတာပါ ။
နွဳတ္ဆက္ေတာ့ ငိုခ်င္တယ္...
ဒီလိုနဲ ့နာရီလက္တံေလးေတြရဲ ့ ၀ိုင္းၾကီးပတ္ပတ္ဒူေ၀ေ၀ ကစားမႈ ့ေလးေအာက္မွာ … ေနကေလးေစာင္းလို ့ ညေန၀င္ခါနီးေတာ့ … ျပန္ၾကရေအာင္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေပးမႈေလးေတြ ၾကားမွာ အေမ့အနားကေန ကၽြန္ေတာ္ ထြက္ခြာသြားရပါေတာ့မယ္ ။
”သြားေတာ့မယ္ေနာ္ … အေမ ။”
ကၽြန္ေတာ္ ကန္ေတာ့ခဲ့ပါရေစ ဆိုျပီး … ေဘာင္းဘီအိတ္ကပ္ထဲက ၀တၳဳေငြေလးကို
ထုတ္လို ့ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ ရိုက်ိဳးစြာ ရိွခိုးကန္ေတာ့ခဲ့ပါတယ္ ။
ကန္ေတာ့အျပီး မတ္တတ္ရပ္လုိက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမွ်ာ္လင့္တဲ့
မ်က္လံုးေတြနဲ ့ ၊ ပူဆာတတ္တဲ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ပမာ … အေမ့ကိုဖုန္းဆက္ပါ ။
ဖုန္းဆက္ပါေနာ္လို ့ … တတြတ္တြတ္ မွာေနေတာ့ပါတယ္ ။
"ထိန္းထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းက မ်က္ရည္စေတြ …
ထြက္မက်ေစလိုဘူးအေမ … ကၽြန္ေတာ္မငိုခ်င္ဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္ငိုရင္ အေမတို ့က ကၽြန္ေတာ့္ထက္ပိုျပီး ခံစားရမွာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္…"လို ့
ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကို ကၽြန္ေတာ္တင္းကာ မာန္ျပင္းျပင္းနဲ ့ ဆက္မွာေပါ့
အေမရာလို ့ ျပံဳးတုံ ့လွည့္ေလးေျပာကာ
ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းေလးျငိမ့္ျပီး အေဆာင္ထဲကေန ထြက္ဖို ့ဟန္အျပင္
ကၽြန္ေတာ့္ကို အေမသိုင္းဖက္လို ့ထားတယ္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ သူ ့မ်က္၀န္းေတြရဲ ့
အနက္နဲ ့ ဘာသာစကားကို
ကၽြန္ေတာ့္ နွလံုးသားက
နားလည္တယ္ …
အားကိုးတဲ့ သူ ့လက္၀ါးအစံုက
ကၽြန္ေတာ့္ နွလံုးသားကို
ကိုင္လွဳပ္ခဲ့တယ္ …
ၾကည္နူးမႈ ပီတိ အသြယ္သြယ္က
သူမ မ်က္နွာေပၚမွ
မ်က္ရည္စေတြအျဖစ္နဲ ့
ေျပာင္းလဲ စီးဆင္းလာခဲ့တယ္ … ။ ~ ။
ေသခ်ာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေရာက္ျဖစ္ဦးမယ္ဆိုတာ …
စီးက်ေနတဲ့ အေမ့မ်က္၀န္းက မ်က္ရည္စေတြကို သုတ္ဖယ္လိုက္ျပီး
ကၽြန္ေတာ့္ပါးျပင္ေပၚကို အနမ္းေတြ ဆင္ယင္ေပးလိုက္တယ္ ။ ၾကည္နူး ၊
ျပံဳးေပ်ာ္ ၊ ၀မ္းသာ ၊ ပီတိ ေတြနဲ ့ ခံစားမႈ အဖံုဖံုကို ခံစားလိုက္ရတဲ့
ကၽြန္ေတာ္…ခဏ မွင္သက္သြားမိစဥ္မွာ … "အေမ့ကိုလည္း ျပန္ေပးဦးေလ သားရဲ ့ "
ဆိုလို ့ … ကၽြန္ေတာ္လည္း အားပါးတရ တ၀ၾကီး အနမ္းေတြ တလေဟာ
ေပးပစ္ခဲ့ပါေရာဗ်ာ…။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့တစ္ေန ့တာ ျဖည့္ဆည္းေပးမႈ ၊ ေပးဆပ္မႈ ၊ ဂရုစိုက္မႈ ၊
ေစာင့္ေရွာက္မႈ ့ေတြရဲ ့ရလာဒ္ဟာ အေမေပးတဲ့ အနမ္းပြင့္ေလးေတြလား …. ။
အေမ့ အျပံဳးပန္းတစ္ပြင့္ဟာ လူတိုင္းအတြက္ ျဖစ္နိုင္ေပမယ့္
အေမပန္ဆင္ေပးလိုက္တဲ့ အနမ္းပန္းတစ္ပြင့္ဟာ
ကၽြန္ေတာ့္ နွလံုးသားမွာ ထာ၀ရအမွတ္ရေနစရာ က်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့မွာပါ …
အဲ့ဒီအနမ္းေလးအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္နွလံုးသားက ျမတ္နိုးစြာ ဦးညႊတ္ရင္း … ထာ၀ရ
သိမ္းဆည္းသြားလိုက္ပါေတာ့မယ္ … အေမရယ္ ။ ~ ။
*STA တစ္နွစ္ျပည့္ စာမူ - အမွတ္တရ *
ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္
Moesut Nay
( ရင္တြင္းခံစားခ်က္ )
21.1.2011 ( Fri : )
3:00 p.m
သို ့ … ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ေသြးေသာက္ေကာင္း
လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၅ နွစ္ေလာက္ကေပါ့
ဒီအခ်ိန္ ဒီသကာလမွာ
အူ၀ဲဆိုတဲ့ ငိုသံေလးနဲ ့အတူ
ကမာၻေျမၾကီးေပၚကို
ကေလးေလးတစ္ေယာက္
ေျခဆင္းလာခဲ့တယ္ …
ထမ္းပိုးေပးခဲ့တဲ့ ကမာၻေျမၾကီးကိုပဲ
ဦးညႊတ္လိုက္ရမလား
ေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ ေဖနဲ ့ေမကိုပဲ
ေက်းဇူးတင္ရမလား
ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ …
ေသြးေသာက္ေကာင္းေလးတစ္ေယာက္
ကမာၻေျမျပင္ေပၚ ဖန္ဆင္းေပးထားလို ့ေလ …
ကၽြန္ေတာ့္ထက္ …
အသက္ ၂ နွစ္ေစာလို ့
ေလာကေျမၾကီးေပၚကို ေျခနင္းခြင့္ရခဲ့တဲ့သူက
ကၽြန္ေတာ္ မသိတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခ်ိဳ ့ကို
ပိုလုိ ့သိ ေနနိုင္ပါတယ္ေလ …
ေနနဲ ့လ လည္ပတ္ေနလို ့
ကမာၻဆိုတာျဖစ္ေနတာလား
အာဒံနဲ ့ဧ၀ ေပါင္းစပ္ခဲ့လို ့
လူသားဆိုတာ ျဖစ္တည္လာသလား
ေရ ၊ ေျမ ၊ ေလ နဲ ့ဓါတ္ၾကီးေလးပါး ေပါင္းစပ္ထားလို ့မ်ား
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ရပ္တည္ခြင့္ရေနတာလား
ေသခ်ာတာကေတာ့
ကမာၻေျမထမ္းပိုးထားလို ့
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြ ကမာၻေျမေပၚေရာက္ေနတာနဲ ့တူတယ္ …
ေဖေဖငယ္ငယ္ကေျပာဖူးတယ္
လူဘ၀ဆိုတာ
မီးရထားေလးေတြလိုပဲတဲ့
ဂ်ဳံး ဂ်ံဳး ဂ်က္ နဲ ့
တရဆက္ ထြက္လာခဲ့ၾကတာ
ဟိုဘူတာ၀င္ ၊ဒီဘူတာထြက္နဲ ့
မိုင္တိုင္ေလးေတြေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရရင္း
ေနာက္ဆံုး စက္သတ္ေတာ့လည္း
ရပ္သြားရတာပါပဲ တဲ ့ ဗ်ာ …
ဂီယာမပါတဲ ့စက္ကေလး
မရပ္ေသးသေရြ ့ေတာ့
မနက္ျဖန္ေလးေတြ
ဆက္ရန္ က်န္ေနဦးမွာပါပဲေလ …
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ ့ျဖစ္ေနတာ
တသားတည္းမမွ်တတ္တဲ့ဒီေလာကမွာ
ျဖစ္ေနတာေတြကို ေက်နပ္လို ့
ျဖစ္နိုင္တာေတြကို လက္ခံတတ္ပါေစ …
ျဖစ္၊ရိွ၊တည္၊ပ်က္ ဆိုတဲ့
ပညတ္ ပရမတ္ေတြကို နားလည္တတ္ပါေစ …
ေသြးေသာက္ေရ …
9125 ရက္ေက်ာ္ေတာင္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ဒီကာလ
မွားတာေလးေတြလည္း ရိွခဲ့ပါ့မယ္
မွန္တာေလးေတြလည္း ျပဳခဲ့ပါ့မယ္
အမွန္ နဲ ့အမွားကို ဆန္းစစ္
ေလာကရဲ ့ အနွစ္ကို ရွာတတ္ပါေစေလ ...
ျပဌာန္းခ်က္မပါတဲ့
ဘ၀သင္ပုန္းၾကီးဖတ္စာမွာ
ကၽြန္ေတာ္တို ့မာတိကာေလးေတြလွေနဖို ့
ျပီးခဲ့တာေလးေတြကို ဖတ္
မွားခဲ့တာေလးေတြကို ဖ်က္
မွတ္သင့္တာေလးေတြကို မွတ္လို ့
ေအာင္ျမင္မႈလမ္းေလးေတြေဖာက္ကာ
ဘ၀ခရီး ဆက္ေလွ်ာက္ နိုင္ပါေစဗ်ာ … ။ ~ ။
HAPPY BIRTHDAY Khine Gyee !!!
♥MOESUTNAY♥
12.1.2011
( Wed: )
2:00 p.m.
Wednesday, 30 October 2013
Save The Aged (၂)ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ ဆုရစာမူ “ ဂုဏ္ယူစြာ ဆင္ျမန္း၀တ္ဆင္ေနပါရေစ ”
“ ဂုဏ္ယူစြာ ဆင္ျမန္း၀တ္ဆင္ေနပါရေစ ”
" ဒီေန႕ေသာက္ရတဲ႔ေကာ္ဖီက ေတာ္ေတာ္ကိုခါးတူးၿပီး အရသာကိုမရိွေတာ႔ဘူး ..... "
တစ္ေယာက္တည္း
ခပ္ေလးေလးပင္ပင္ေလွ်ာက္လာရင္းနဲ႕ ေနေသြးနီ တစ္ေယာက္
စိတ္ထဲမွစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ညီးညဴလိုက္ၿခင္းပါ ။ ၿပီးေတာ႔ ... သူေတြးေနမိတာ
လြန္ခဲ႔တဲ႔ မိနစ္ပိုင္းေလးက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲက အၿဖစ္ပ်က္ …
" အကိုတို႕ ဘာမွာမလဲခင္ဗ်ာ "
" ကို႕ကို နက္စ္ပလိန္းတစ္ခြက္ေပး .. ရူဘီတစ္ပြဲပါခ်ေပး ... နင္ေကာ ဘာမွာမွာလဲ မိုးခက္ "
" အမကို ေပါ႔စိမ္႔တစ္ခြက္ေပးေမာင္ေလး .. ၿပီးေတာ႔ ေပါက္စီတစ္ပြဲေလာက္ခ်ေပးေနာ္ "
" ဟုတ္ကဲ႔ခင္ဗ်ာ "
" ဟဲ႔ ... နင္ကဘာလို႕ေပါက္စီစားမွာလဲ ၊ စားမယ္႔စား အီႀကာေကြးစားေပါ႔ဟ "
ေနေသြးနီ ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႕ေၿပာလိုက္ေသာ စကားေႀကာင္႔ စားပြဲထိုးေကာင္ေလးက ၿပံဳးလို႕ထြက္သြားပါသည္ ။
အဲ႔ဒီအခ်ိန္ မိုးခက္ေ၀မွာ မ်က္ေမွာင္ကုပ္၍ႀကည္႕လွ်က္ ...
" ဟဲ႔ .. ေနေန "
" နင္ဟာေလ ..
စကားေၿပာရင္ စည္းကမ္းကိုမရိွဘူး ။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကို မႀကည္႕ဘူး ..
ကိုယ္ေၿပာခ်င္တာပဲေၿပာေနတယ္ ၊ ဘယ္လိုလူမွန္းကို မသိဘူး "
ေၿပာေၿပာဆိုဆိုနဲ႕ မိုးခက္ က ေနေန ့ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးပစ္လိုက္သည္ ။
"ဟား ... ငါဘာေၿပာလို႕လဲ ၊ နင္စားခ်င္မလားလို႕ ေၿပာႀကည္႕တာ .. ေစတနာနဲ႕ဟာကို "
" ေတာ္ ! ေကာင္စုတ္ ... နင္႔အထာေတြရိုးေနၿပီ .. မညစ္ပတ္နဲ႕ေတာ႔ "
ထိုအခ်ိန္မွာ
စားပြဲထိုးေလးမွ ေကာ္ဖီနဲ႕ရူဘီ(စီးကရက္)ကို ေနေသြးနီ
တို႕သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရိွရာ စားပြဲ၀ိုင္းေလးေပၚသို႕ ဦးစြာလာခ်
ေပးသြားသည္ ။ ဒီေတာ႔မွ ေနေသြးနီ္လည္း မိုးခက္ေ၀နဲ႕ ေၿပာလက္စစကားကို
လႊဲဖို႔ေကာ္ဖီခြက္ဆီသို႔ လက္ေရာက္ သြားသည္။ထို႕ေနာက္ ေကာ္ဖီထုတ္ကို
ေဖာက္၍ေမႊခါ မိုးခက္ေ၀မွာထားေသာ လက္ဖက္ရည္ႏွင့္ ေပါက္စီပန္းကန္ သယ္လာေပးေသာ
စားပြဲထိုးေလးကိုမသိမသာ ၿပံဳးၿပလိုက္ၿပီး .. ေရေႏြးႀကမ္းခြက္ကို
ေရက်င္းၿပီး ဓါတ္ဗူးထဲမွေရေႏြးမ်ား ထည္႕ေပးေနေသာ မိုးခက္ေ၀၏
ရွဳပ္ရွက္ခတ္စြာလုပ္ကိုင္ေနပံုကို ႀကည္႕၍ မိမိေကာ္ဖီခြက္ကိုကိုင္ကာ
တစ္ငံုမွ်ၿမိဳခ်လိုက္သည္ ။ ၿပီးေနာက္ .........
" နင္႔ေပါက္စီေတြ ေအးကုန္မယ္ေနာ္ "
ေၿပာလိုက္တုန္းကေတာ႔ အေကာင္းပါ ၊ ေၿပာၿပီးမွ ေနေသြးနီ္ ရယ္ေနသည္ ။
" နင္ေနာ္ .... ငါ႔ကို ေၿပာၿပန္ၿပီလား ၊ ေဘး၀ိုင္းက ႀကားသြားမွာ နင္မေတြးဘူးလားဟင္ "
" ဟ .. ငါကဘာကိုလိုက္ေတြးရမွာလဲ ။ ငါေၿပာတာ စကားအေကာင္းပဲ .. "
" ကိုယ္က အေကာင္းလို႕ခံယူထားေပမယ့္…အမ်ားအၿမင္မွာ၊အႀကားမွာ ဆိုးခ်င္ဆိုးေနတတ္တယ္ဟဲ႔၊ ဘာကိုပဲေၿပာေၿပာ၊ဘာကိုပဲလုပ္လုပ္ ေဘးဘီကိုႀကည္႕ေလ..ပတ္၀န္းက်င္ကိုေခါင္းထဲထည္႔ထားေလ "
"
နင္႔ဘာသာေပါက္ကရလိုက္ေတြးေနတာ ။ ငါ႔ဆိုလိုရင္းကို ငါသိတယ္ေနာ္ ...
ငါေၿပာလိုက္တုန္းကေတာ႔ အေကာင္းပဲ ၊ေအး ... နင္မႀကိဳက္မွန္းသိလို႕
ရယ္ခ်င္လာတာ ၊ အဲ႔ဒါေႀကာင္႔ရယ္လိုက္တာ .. ရွင္းၿပီလား .. "
ေနေန တစ္ေယာက္ ေဒါသကိုလီဗာနင္း၍ အရိွန္ႏွင္႔ေၿပးေနေသာကားကဲ႔သို႔တစ္နာရီမိုင္၁၄၀ႏွဳန္းၿဖင့္..
"ေနစမ္းပါဦး ငါကဘာကိုဂရုလိုက္စိုက္ေနရမွာလဲ။နင္ေၿပာလိုက္ရင္ ပတ္၀န္းက်င္၊ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔.."
" ကၽြတ္ ! "
ေနေသြးနီ တစ္ေယာက္ စိတ္တိုေနသည္႕ဟန္ၿဖင္႔ ပါးစပ္မွ စုတ္တစ္ခ်က္သပ္၍ ဆက္ေၿပာသည္ ။
" အဲ႔ဒီပတ္၀န္းက်င္က နင္႔ကို ထမင္းလာေကၽြးေနလား ၊ ငါ႔ကို လာေကၽြးလား "
ကိုယ္ေၿပာခ်င္ရာ
ေၿပာႏိုင္သည္ ၊ ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ ေခါင္းထဲထည္႕ထားစရာမလိုဘူး ဆိုတဲ႔
အမူအယာနဲ႕ေနေသြးနီ ေလသံကိုမာ၍ ခပ္က်ယ္က်ယ္ေလးေၿပာလိုက္ၿခင္းပင္။မိုးခက္
တစ္ေယာက္
ေပါက္စီ စားေနရင္း ေနေသြးနီ ကို တစ္ခ်က္လွမ္းႀကည္႕ကာ .. ငါ အစားစားေနတယ္ ၊ စကားၿပိဳင္ မေၿပာေတာ႔ဘူးဆိုတဲ႔ အမူအယာၿဖင္႔ႀကည္႕လိုက္သည္ ။
ေပါက္စီ စားေနရင္း ေနေသြးနီ ကို တစ္ခ်က္လွမ္းႀကည္႕ကာ .. ငါ အစားစားေနတယ္ ၊ စကားၿပိဳင္ မေၿပာေတာ႔ဘူးဆိုတဲ႔ အမူအယာၿဖင္႔ႀကည္႕လိုက္သည္ ။
ထိုအခ်ိန္ ေနေန ့အေတြးထဲ၀င္လာသည္က မိုးခက္ ၏အရွက္နဲ႕သိကၡာ…။ သူဆက္ေၿပာေနလွ်င္ မၿဖစ္ေတာ႔ေခ်၊မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ အတြက္
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ စကားက်ယ္က်ယ္ေၿပာရံုၿဖင္႔ လူ႕ႏွာေခါင္းရွံဳ႕စရာဟု
သူကုိယ္တိုင္လက္ခံထားပါသည္ ။ ၿပီးေတာ႔ သူနဲ႕အခုလိုအခ်င္းပြားေနရတာက
၉တန္းေက်ာင္းသားဘ၀မွစ၍ ယခု ဘြဲ႕ရလို႕အလုပ္လုပ္ႀကသည္႕တိုင္
အတူတူလက္တြဲလာခဲ႔တဲ႔ ရင္ဘတ္ခ်င္း အနီးဆံုး ... ေနေန ့ကမာၻမွာ မ်က္ႏွာသာေပး ၊
အေရးထားလို႕ အိမ္ကအိမ္သားေတြ ထက္ေတာင္ ေဖးမေဖာ္ ၊ကူညီေဖာ္ ရတဲ႔
သူငယ္ခ်င္းေကာင္းႀကီးေလ ....။
ေနေန
စီးကရက္ဗူးထဲမွရူဘီတစ္လိပ္ကို မီးညိွလို႕အူထဲအသည္းထဲ၊အဆုတ္ထဲထိ မည္းေထး
သြားေအာင္ရိွဳက္ပစ္လိုက္သည္ ..။ ထို႕ေနာက္ စီးကရက္မီးခိုးမ်ား
ၿဖည္းညွင္းစြာထြက္လာေစရန္ ပါးစပ္ကို မပြင္႔တပြင္႔ဟထားၿပီး ပါးစပ္အတြင္းမွ
ထြက္လာေသာ မီးခိုးမ်ားႏွင္႔အတူ သူ၏အာရံုကို လႊင္႔တင္ပစ္လိုက္သည္ ။
တစ္သီးတစ္ဘာသာ ~ ေလာကၾကီးမွာ ...
စီးကရက္တစ္လိပ္ကုန္သြားၿပီ။ ေနာက္တစ္လိပ္ကို ထပ္ေသာက္ရန္အလို႕ငွာ စီးကရက္ဗူးအတြင္းမွ
ေနာက္ထပ္တစ္လိပ္ကိုထပ္အထုတ္! သူ႕နံေဘးတြင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ လာရက္ေနသည္ကို သတိၿပဳမိလိုက္သည္ ။ ေနေန သတိထားမိသလိုပဲ လက္ဖက္ရည္ကို ငံု႕ေသာက္ေနတဲ႔ မိုးခက္ ပါေခါင္းကိုေမာ႔၍ ... သူတို႕ႏွစ္ဦးသား တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း လားရာ သ႑န္တစ္ခုဆီသို႔ ႀကည္႔လိုက္ႀကသည္ ။ သူတို႕အႀကည္႔ေတြ မဆံုးခင္ပဲ အနားမတ္တပ္ရပ္ေနေသာသူထံမွစကားသံထြက္လာသည္ ။
ေနာက္ထပ္တစ္လိပ္ကိုထပ္အထုတ္! သူ႕နံေဘးတြင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ လာရက္ေနသည္ကို သတိၿပဳမိလိုက္သည္ ။ ေနေန သတိထားမိသလိုပဲ လက္ဖက္ရည္ကို ငံု႕ေသာက္ေနတဲ႔ မိုးခက္ ပါေခါင္းကိုေမာ႔၍ ... သူတို႕ႏွစ္ဦးသား တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း လားရာ သ႑န္တစ္ခုဆီသို႔ ႀကည္႔လိုက္ႀကသည္ ။ သူတို႕အႀကည္႔ေတြ မဆံုးခင္ပဲ အနားမတ္တပ္ရပ္ေနေသာသူထံမွစကားသံထြက္လာသည္ ။
" သား ... အေမ႔ကို တစ္ခုေလာက္ကူညီပါလားကြယ္ "
အသက္အရြယ္အားၿဖင္႔
၆၀ေက်ာ္ေက်ာ္ရိွေလာက္မည္ ။ အရပ္ေကာင္းေကာင္း ၊ ပိန္ပိန္ပါးပါး
ခႏၶာကိုယ္ႏွင္႔ အသားညိဳညိဳ အမ်ိဳးသမီးႀကီး တစ္ဦး သူ႕ကိုၿပံဳး၍ပင္
စကားဆိုလာေသာေႀကာင္႔ ဘာမ်ားလဲဆိုသည္႕ အေမးအဓိပၸါယ္မ်ိဳးၿဖင္႔
မိမိအားစိုက္ႀကည္႕ေနေသာ မိန္းမႀကီးကို ေနေန ေမးဆတ္၍ ႀကည္႕လိုက္သည္ ။
"အေမ႔ကို ဖုန္းတစ္ေကာေလာက္ ေပးေခၚပါလား။မိတၳီလာက အေမ့သားၾကီးဆီဖုန္းေခၚမလို႕ဖုန္းဆိုင္ေတြလည္း မဖြင္႔ေသးလို႕...အဲ႔ဒါ…"
" ကၽြန္ေတာ္႔ဖုန္းက ဘတၱရီကုန္ေနတယ္ဗ် ... စိတ္မရိွပါနဲ႕ "
အမ်ိဳးသမီးႀကီး၏စကားကိုပင္ ဆံုးေအာင္နားမေထာင္ေတာ႔ .. ေနေနက ပညာသားပါပါလိမ္လည္၍
ေၿပာလိုက္သည္ ။ ၿပီးေတာ႔ ၿပံဳးၿပ၍ မ်က္ႏွာကိုခ်က္ခ်င္းလႊဲပစ္လိုက္သည္ ။ ၿပီးေတာ့ ခြက္ထဲမွာ က်န္ေနေသာ
ေကာ္ဖီကို ေမာ႔ေသာက္လိုက္ၿပီး၊ဓါတ္ဗူးအတြင္းမွေရေႏြးမ်ားကို ငဲွ႕ခ်လိုက္သည္ ။
ေၿပာလိုက္သည္ ။ ၿပီးေတာ႔ ၿပံဳးၿပ၍ မ်က္ႏွာကိုခ်က္ခ်င္းလႊဲပစ္လိုက္သည္ ။ ၿပီးေတာ့ ခြက္ထဲမွာ က်န္ေနေသာ
ေကာ္ဖီကို ေမာ႔ေသာက္လိုက္ၿပီး၊ဓါတ္ဗူးအတြင္းမွေရေႏြးမ်ားကို ငဲွ႕ခ်လိုက္သည္ ။
ခါတိုင္းဆို ေကာ္ဖီခြက္ထဲလက္က်န္ ေကာ္ဖီရည္မ်ားကိုေဆးေႀကာၿပီးမွ
ေရေႏြးငွဲ႕ေလ႔ရိွတဲ႔ ေနေန တစ္ေယာက္ .. ေရာက္ယက္ခတ္စြာ
တရစပ္လုပ္ကိုင္ေနပံုကို အံ႔ႀသႀကီးစြာႀကည္႕ေနမိသူက မိုးခက္...။ ေနေန
နဲ႕ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းသင္းလာခဲ႔တဲ႔သူငယ္ခ်င္းပီပီ ... မ်က္ႏွာလႊဲ ခဲပစ္
အေၿဖေပးလိုက္ေသာ္လည္း ထြက္မသြားေသးပဲအနားတြင္
တစ္ခုခုကိုစဥ္းစားအႀကံအိုက္ေနေသာ အမူအရာၿဖင္႔ မတ္တပ္ရပ္လွ်က္ရိွေနေသာ
အမ်ိဳးသမီးႀကီးေႀကာင္႔ စိတ္ညစ္ေနေသာ ေနေန ၏ မ်က္ႏွာကို မိုးခက္
ေကာင္းေကာင္းဘာသာၿပန္ႏိုင္ ပါသည္ ။ မိုးခက္ မွာ ေနေန ၏မ်က္ႏွာကိုတစ္လွည္႕
မိမိ၏မိခင္အရြယ္မက ၊ အဘြားအရြယ္လည္းမက်ေသးသည္႕ အမ်ိဳးသမီးႀကီး၏ မ်က္ႏွာကို
တေမာ႔ ႀကည္႕ရင္း ေနရခက္လာၿပီ ။
" အႀကီး..ဒီနားက လမ္းခ်ိဳးေလးမွာေတာ႔ဖုန္းဆိုင္ရိွတယ္ေလ။သူတို႕ကမနက္ေစာေစာဖြင္႔တာ။သြားႀကည့္လိုက္ပါလားရွင္"
ဟုမိုးခက္က လက္ညိွဳးထိုးၿပီး ေနရာကိုညႊန္ၿပေနသည္။
ေနာက္ထပ္ တစ္လိပ္ထပ္ညိွ၍ဖြာလိုက္ေသာမီးခိုးေငြ႕မ်ားေနေန၏ ဦးေခါင္းထက္သို႔ပ်ံတက္ ကုန္၏ ။ထိုသို႔ပ်ံတက္ေစေအာင္ပင္ ေနေနက ေအာက္ႏွဳတ္ခမ္းကိုအၿပင္ထုတ္၍အရိွန္ႏွင္႔မွဳတ္ထုတ္လိုက္ၿခင္းေႀကာင္႔ပင္။မီးခိုးေငြ႕မ်ား မိမိနားသို႕ေရာက္လာမွ ေနရာဖယ္ေပးရမွန္းသတိ၀င္လာေသာအမ်ိဳးသမီးႀကီးမွာ မိုးခက္ေၿပာလိုက္ေသာ စကားကိုလက္ခံေသာ ဟန္ၿဖင္႔ၿပံဳးၿပၿပီး ........
" ေႀသာ္ .. ဟုတ္လား ။
ေက်းဇူးပါပဲ သမီးတို႕ရယ္ .. အေမ သြားႀကည္႕ႀကည္႕လိုက္မယ္ေနာ္ ၊ အေမလည္း
ေၿခေထာက္ပါေညာင္းေနၿပီ ၊ ဆိုင္ေတြမဖြင္႔ေသးေတာ႔ေလ..သြားႀကည္႕လိုက္မယ္ေနာ္ "
အမ်ိဳးသမီးႀကီးက
ေၿပာေၿပာဆိုဆိုႏွင္႔ ... မိုးခက္ ႏွင္႔မ်က္လံုးခ်င္းအဆံုမွာပင္ ေအးခ်မ္း
တည္ၿငိမ္ေသာ အၿပံဳးႏွင္႔ႏွဳတ္ဆက္၍ ထြက္သြား ပါေတာ႔သည္ ။ ထိုအခ်ိန္မွာ ေနေနက
မိုးခက္ကိုစကားဟလာၿပီ ။
" အဲ႔ဒီအဖြားႀကီးကို နင္သိလား .. "
" ဟင္႔အင္း ... မသိဘူးေလ "နင္ေကာ သိလို႕လားဟူသည္႕မ်က္လံုးမ်ိဳးၿဖင္႔ ေနေန ့ကို မိုးခက္ ႀကည္႕လိုက္သည္ ။
" ေအး .. အဲ႔ဒါ ငါ႔အေမနဲ႕ခမည္းခမက္ေတာ္တဲ႔ ဘြားေတာ္ေနတဲ႔လမ္းထိပ္က ၊ အဲ႔ဒီ အဖြားႀကီးက ေၿပာင္းဖူးၿပဳတ္
ေရာင္းတယ္ "
ေရာင္းတယ္ "
" ေႀသာ္ .. အဲ႔ဒီလမ္းထိပ္မွာ သူ႕အိမ္လား "
" အဲ႔ဒါေတာ႔
ငါမသိေတာ႔ဘူး … နင္သိခ်င္ရင္လည္း လိုက္သာေမးေတာ႔ ။
ငါေတြ႕ဖူးတာကိုေၿပာၿပေနတာ။ ငါ လိုက္ၿပီးစပ္စုထားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး ။
အဲ႔ဒီလမ္းထိပ္ေရာက္တိုင္း သူ႕ေစ်းေရာင္းသံႀကီး ႀကားႀကားေနရလို႕
မွတ္မိေနတာဟာ "
မွတ္မိေနတာဟာ "
ေနေန၏ စိတ္မရွည္ေသာ အေၿပာကို နားေထာင္ရင္း မိုးခက္တစ္ေယာက္ သက္ၿပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္မိသည္ ။ ၿပီးေနာက္ ...
" ငါေမ႔ေနတာပဲ ... ေဆးေသာက္ရဦးမယ္ "
ေၿပာေၿပာဆိုဆိုႏွင္႔ အိတ္ထဲမွေဆးထုတ္ေလးကို ထုတ္ကာ ဟိုဟိုဒီဒီႀကည္႕ၿပီး ေနေန ႀကားေစရံုမွ် ခပ္တိုးတိုးေလး
ေရရြတ္လိုက္သည္ ။
ေရရြတ္လိုက္သည္ ။
" ေရသန္႕ဗူး သြား၀ယ္ဦးမယ္ ၊ ခဏေနဦးေနာ္ "ေနေန က အင္းဟူေသာ အမူအရာၿဖင္႔ ေခါင္းကို
ညိတ္ၿပလိုက္သည္ ။
ညိတ္ၿပလိုက္သည္ ။
သို႕ေသာ္လည္း တစ္ခုခုကို စိတ္ပ်က္ေနသည္႕ဟန္ႏွင္႔ အနားမွ ထထြက္သြားေသာ သူငယ္ခ်င္းကိုပင္ ဂရုမစိုက္ႏိုင္ေတာ႔။
ခြက္ထဲမွ
ေရေႏြးကိုေမာ႔ခ်ပစ္လိုက္သည္ ။ ၿပီးေနာက္ ဟိုဒီႀကည္႕ၿပီး ေနေသြးနီတစ္ေယာက္
ဖုန္းထဲကေန Beyonce ရဲ ့Halo သီခ်င္းေလး ေကာက္ဖြင့္လိုက္သည္ ။
တကယ္ေတာ့ ဖုန္းကေခၚလို႕ရေနပါသည္။
မိမိဖုန္းမွာအရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔ အိမ္မွအေမႏွင္႔ အကိုသာ
ကိုင္ခြင္႔ရိွေသာအေလ႔အထ ရိွသည္ ။
ၿပီးေတာ႔...တပါးသူဆိုေပမယ္႔ေသေရးရွင္ေရးဆိုလည္းတစ္မ်ိဳး။ အခုကိစၥက
ေၿပာင္းဖူးသည္ အဖြားႀကီးက အလကားရလိုရညား
ေလေၿပထိုးၿပီးလာေၿပာေနၿခင္းဟုမိမိယူဆသည္ ။ ထိုသို႕ေသာ သူမ်ိဳးတို႔ကို
တကယ္လို႔မ်ားေပးဆက္မိမည္ဆိုလွ်င္ ၁၅ မိနစ္လည္းၿဖစ္ေကာင္း ၿဖစ္မည္ ။
နာရီ၀က္လည္း ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္သြားႏိုင္သည္ ။ ၿပီးေတာ႔ သူေၿပာေၿပာေနႀက စကား အတုိင္း "လူေတြက အလကားရရင္ ေရေတာင္အေသေသာက္တယ္ "ဆိုတာမ်ိဳး ။အစရိွ ေနာင္ေနာင္ ဆိုတဲ႔အတိုင္း တစ္ခါေပး ဆက္လိုက္ရင္ ေနာက္လည္း လာဦးမယ္ ။ သူၿငင္းလႊတ္လိုက္ရတာသူ႕အေႀကာင္းၿပခ်က္ႏွင္႔ သူ႕အေတြးႏွင္႔သူမို႕လို႕ ေက်နပ္ေနေသာ္လည္း ... သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္သူ မိုးခက္ သူ႕ကို ႀကည္႕သြားေသာ အႀကည္႕ေတြေႀကာင္႔ စိတ္ထဲေတာ႔ သိပ္မေက်မခ်မ္းေခ် ။
နာရီ၀က္လည္း ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္သြားႏိုင္သည္ ။ ၿပီးေတာ႔ သူေၿပာေၿပာေနႀက စကား အတုိင္း "လူေတြက အလကားရရင္ ေရေတာင္အေသေသာက္တယ္ "ဆိုတာမ်ိဳး ။အစရိွ ေနာင္ေနာင္ ဆိုတဲ႔အတိုင္း တစ္ခါေပး ဆက္လိုက္ရင္ ေနာက္လည္း လာဦးမယ္ ။ သူၿငင္းလႊတ္လိုက္ရတာသူ႕အေႀကာင္းၿပခ်က္ႏွင္႔ သူ႕အေတြးႏွင္႔သူမို႕လို႕ ေက်နပ္ေနေသာ္လည္း ... သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္သူ မိုးခက္ သူ႕ကို ႀကည္႕သြားေသာ အႀကည္႕ေတြေႀကာင္႔ စိတ္ထဲေတာ႔ သိပ္မေက်မခ်မ္းေခ် ။
မိုးခက္ေ၀ တစ္ေယာက္ေရသန္ ့ဗူး၀ယ္ျပီး စတိုးဆိုင္မွ ျပန္အလာ . . . အလန္႕တၾကားႏွင့္ပင္
“ဟဲ့ ... ေနေန နင္တို႔လမ္းထဲမွာ မီးေလာင္လို႔တဲ့ဟ”
“ေဟ ... ဟုတ္လား” ဟုေမးရင္း . . . ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ေနေသြးနီတစ္ေယာက္ လက္ဖက္ရည္ဖိုးေတာင္ မရွင္းနိုင္ေတာ့ဘဲ ~
တစ္ခ်ိဳးတည္း ထေျပးတာ ... သူတို႔ေနအိမ္ရိွရာ သစၥာ(၅)လမ္းထဲမွာ မီးခိုးေတြပလူပ်ံေနတာ ။
တစ္လမ္းလံုးလည္း မီးခိုးမိွဳင္းေတြခ်ည္း ။ မႊန္မႊန္ထူထူနဲ ့ပဲ ေနေန တစ္ေယာက္ လမ္းထဲက သူတို ့အိမ္ေလးဆီသြားေတာ့ ...
“ေနေနေရ မင္းတို႔မိသားစုေတာ့ ကံၾကီးေပလို႔ေပါ့ကြာ ။ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့နဲ ့ စည္းစိမ္ေတြမျပဳတ္တယ္”လို ့ ေျပာေနတဲ့ ဘၾကီးေထြးရဲ ႔စကားကို ၾကားေတာ့ “ဘာျဖစ္လို႔လဲ…ဘၾကီးေထြး။ဘၾကီးေထြး စကားၾကီးကဘယ္လိုၾကီးတုန္းဗ်၊ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ေအာင္လည္း ရွင္းျပပါဦးဗ်ာ”ဆိုေတာ့မွ …
“မီးက မင္းတို႔ ေခါင္းရင္း ေရစက္အိမ္က စေလာင္တာ ၊ မင္းတို႔အိမ္လည္း ျငိမ္းမယ့္ လူသာမရိွရင္
ေလာင္လို႔ျပာက်ေနျပီ ။ဟိုဘက္ ရပ္ကြက္က ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေရာင္းတဲ့ မေရႊမိနဲ ့ သူ ့သားေတြ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း
ေတြ႕လို႔ဆိုျပီးမင္းတို႔အိမ္ထဲကပစၥည္း၊ဥစၥာေတြအကုန္လံုးကို တာလမ္းမေပၚ ထုပ္ေရြ ့ျပီး မီးေဘးလြတ္ေအာင္ သယ္ထုပ္ေပးထားတာေလ ။ မင္းတို႔အိမ္ကေတာ့ အုတ္ တိုက္ခံ မို႔လို႔ မီးကူးမျမန္တာ ၊ အိမ္ထဲမွာလည္း မင္းေမေမတစ္ေယာက္ထဲရိွေနတဲ့အခ်ိန္ သယ္ထုပ္ေပးမယ့္ လူသာမရိွရင္ အခုအခ်ိန္ မင္းတို႔ စည္းစိမ္၊ ဥစၥာေတြမီးထဲမွာ ျပာက်ေနျပီ”ဟုဆိုတဲ့ ဘၾကီးေထြးရဲ ့ ေျပာသံအဆံုး . . . .
ေလာင္လို႔ျပာက်ေနျပီ ။ဟိုဘက္ ရပ္ကြက္က ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေရာင္းတဲ့ မေရႊမိနဲ ့ သူ ့သားေတြ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း
ေတြ႕လို႔ဆိုျပီးမင္းတို႔အိမ္ထဲကပစၥည္း၊ဥစၥာေတြအကုန္လံုးကို တာလမ္းမေပၚ ထုပ္ေရြ ့ျပီး မီးေဘးလြတ္ေအာင္ သယ္ထုပ္ေပးထားတာေလ ။ မင္းတို႔အိမ္ကေတာ့ အုတ္ တိုက္ခံ မို႔လို႔ မီးကူးမျမန္တာ ၊ အိမ္ထဲမွာလည္း မင္းေမေမတစ္ေယာက္ထဲရိွေနတဲ့အခ်ိန္ သယ္ထုပ္ေပးမယ့္ လူသာမရိွရင္ အခုအခ်ိန္ မင္းတို႔ စည္းစိမ္၊ ဥစၥာေတြမီးထဲမွာ ျပာက်ေနျပီ”ဟုဆိုတဲ့ ဘၾကီးေထြးရဲ ့ ေျပာသံအဆံုး . . . .
ေနေသြးနီ သူ ့အိမ္ အိမ္ေလးထဲ ေျပး၀င္သြားေတာ့မွ…ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပးျပီးဖက္ငိုသူ ကၽြန္ေတာ့္ေမေမက…
မေရႊမိတို႔ေက်းဇူးၾကီးေပလို႔ေပါ့ သားငယ္ရယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့လား၊ ေမေမတို႔အခုအခ်ိန္ ထမင္းထုပ္ စားေနရျပီလို႔ ဆိုကာ ။ မီးေတြၾကားထဲမွာ ထိတ္လန္႔ခဲ့သူေမေမက ကၽြန္ေတာ္ကို ငိုရင္း၊ဆိုရင္း ... ေျပာေန
ေလေတာ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေလး ေရွ ့မွာရပ္ေနတဲ့ ေဒၚေရႊမိတို႔သားအမိ ကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်းဇူးစကား
ေၿပာဖို႔ေတာင္ အလြန္တရာ အားနာမိေနေတာ့ပါတယ္ ။ ခုဏေလး တင္ကပဲ ဖုန္းေလးတစ္call ေတာင္
ေပးမဆက္ဘဲ ျငင္းဆန္လိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ... အခု ထိုသူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္မ်က္ႏွာနဲ ့ေက်းဇူး တင္ပါရဲ ့လို႔ ေျပာရမလဲဗ်ာ ။“သူေကာင္းမွ ကိုယ္ေကာင္းမယ္”ဆိုတဲ့စကားကိုသာ ေဒၚေရႊမိတို႔
လက္ကိုင္ထားခဲ့ရင္အခုအခ်ိန္ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပစၥည္းေတြ မီးထဲကေန ဘယ္လို ျပန္ဆယ္ယူရမလဲေလ . . . ။
ေလေတာ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေလး ေရွ ့မွာရပ္ေနတဲ့ ေဒၚေရႊမိတို႔သားအမိ ကို ကၽြန္ေတာ္ ေက်းဇူးစကား
ေၿပာဖို႔ေတာင္ အလြန္တရာ အားနာမိေနေတာ့ပါတယ္ ။ ခုဏေလး တင္ကပဲ ဖုန္းေလးတစ္call ေတာင္
ေပးမဆက္ဘဲ ျငင္းဆန္လိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ... အခု ထိုသူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္မ်က္ႏွာနဲ ့ေက်းဇူး တင္ပါရဲ ့လို႔ ေျပာရမလဲဗ်ာ ။“သူေကာင္းမွ ကိုယ္ေကာင္းမယ္”ဆိုတဲ့စကားကိုသာ ေဒၚေရႊမိတို႔
လက္ကိုင္ထားခဲ့ရင္အခုအခ်ိန္ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပစၥည္းေတြ မီးထဲကေန ဘယ္လို ျပန္ဆယ္ယူရမလဲေလ . . . ။
လက္ဖက္ရည္
ဖိုးရွင္းျပီး ေနာက္မွ ေျပးလိုက္လာတဲ့ မိုးခက္ေ၀က ကၽြန္ေတာ့္ေမေမကို ဖက္ထား
လိုက္ရင္း ၊ ေနေန “တစ္ဦးက ေမတၱာ ၊ တစ္ဦးမွာ ေစတနာ”ဆိုတာကို
နင္ၾကားဖူးလား ။ “ခုနက ဖုန္းဘတၳရီရိွေနရက္ၾကီးနဲ ့
နင္ဖုန္းမေပးဆက္ခဲ့ေပမယ့္ ... သူတို႔ေတြ ေမတၱာ မပ်က္ဘဲ ေစတနာ
ထားခဲ့တယ္ဆိုတာ…နင္လက္ေတြ ့
ခံစားလုိက္ရျပီမဟုတ္လား
။ ငါတို႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက ကူညီတတ္တယ္ ၊ ရိုင္းပင္း တတ္တယ္ ... ဆိုတာ
ေရွးကတည္းက အစဥ္အလာရိွရက္နဲ ့ ဘာလို႔ ငါတို႔ေတြ ေစတနာတရားေတြ
ေခါင္းပါးရမွာလဲ ၊ ေမတၱာတရားေတြ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္၀ွက္ထားရမွာလဲ.. နင္လည္း
ေခတ္ပညာတတ္ လူငယ္တစ္ေယာက္ပဲဟာ ငါတို႔ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ေက်ာင္းသင္ခန္းစာ ထဲကလိုေလ “လဲေနသူ ထူေပးပါ” ဆိုတာေလးေတာ့
မွတ္ထားေပးပါ ၊ ေနေနရာ လို ့” ေျပာကာ ~ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်ာခိုင္းလို႔ ထြက္ခြာ သြားသူ ~ မိုးခက္ေ၀ ။
မွတ္ထားေပးပါ ၊ ေနေနရာ လို ့” ေျပာကာ ~ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်ာခိုင္းလို႔ ထြက္ခြာ သြားသူ ~ မိုးခက္ေ၀ ။
မိုးခက္ဟာ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့အရင္းနွီးဆံုး တိုင္ပင္ေဖာ္ ၊ အတြယ္တာရဆံုးေသာ
ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ပီပီ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြထဲက ဘာသာစကား တိုင္းကို သူမက
ဖတ္သားတတ္တယ္ေလ ။ အခုလည္း သူျမင္တာေတြကို သူေျပာခ်သြားျပီး…သူ
လွည့္ထြက္သြားခဲ့ျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အေတြးမ်ားနဲ ့က်န္ခဲ့ျပီေလ ... ။
လွည့္ထြက္သြားတဲ့ မိုးခက္ရဲ ့ေက်ာကိုၾကည့္လိုက္ ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေရွ ့က
လူစုလူေ၀းထဲက ေဒၚေရႊမိတို႔ သားအမိေတြကို ၾကည့္လိုက္နဲ ့ ... ကၽြန္ေတာ္
တစ္စံု တစ္ေယာက္ကို တစ္ခုခုေျပာခ်င္ေနပါသည္ . . . ဒါက ရင္ထဲမွာ ျဖစ္ေနတဲ့
လက္ရိွခံစားမႈ စိတ္အေျခ အေနေတြေလ ။
စကားလံုးမဲ့တဲ့ ~ အေတြးအိမ္ ...
ကၽြန္ေတာ္အေတြးေတြမဆံုးေသးခင္မွာပဲ
~အသက္ ၃၀ ၀န္းက်င္ လူရြယ္တစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ အနားေရာက္လာတယ္ ။ ထိုသူက
ေဒၚေရႊမိ၏ သားလတ္ ကိုၾကီးေဇာ္…။ကိုၾကီးေဇာ္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ
အတူတူေဘာလံုးကန္ခဲ့ ဖူးလို႔၊ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိပါတယ္ ။ ကိုၾကီးေဇာ္က ကၽြန္ေတာ့္ ပုခံုးေပၚ လက္ကေလး လာတင္ထားျပီး ကၽြန္ေတာ့္မ်က္နွာကို တစ္ခ်က္
ၾကည့္တယ္ ။ ညီေလး ဘာမွ စိတ္မပူနဲ ့ေတာ့ေနာ္ ။ တာလမ္းမေပၚ တင္ထားတဲ့
ပစၥည္းေတြ အိမ္ထဲကို ျပန္ထည့္ျပီးရင္ ... ေအးေဆးပါကြ ။ ညီေလးတို႔အိမ္က
မီးေလာင္မႈစတာမွမဟုတ္တာ ။ အဲ့ေတာ့ ျပႆနာေတြ ဘာေတြမတက္ပါဘူး ။
စိတ္ေအးေအးထားေနာ္ ၊ ညီေလး ဆိုျပီး ... ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတာင္
အားေပးစကားေတြေျပာလို႔ လွည့္ထြက္သြားကာ ~ တာလမ္းမေပၚက ကၽြန္ေတာ္တို႔
ပစၥည္းေတြကို အိမ္ထဲ သယ္မဖို႔ဦးေဆာင္ ဦးရြက္လုပ္ကာ ... ကူညီေပးေနရွာ
ပါေတာ့တယ္ ။
ရိုးသားစြာ၀န္ခံရရင္ ~ ကၽြန္ေတာ့္ကို အဲ့လိုေတြဆက္ဆံၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မေနတတ္ေတာ့ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္က မေကာင္းတာေတာင္... ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ ေစတနာမပ်က္တဲ့ လူေတြကို ျမင္ေန၊ေတြ႔ေနရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ အျပစ္ရိွသလို ခံစားရတယ္ေလ ။ “ေယာက္်ားေကာင္းဆိုတာ မွားတာရိွရင္ ၊
ခ်က္ခ်င္းအမွန္ျပင္လို႔ ၊ အမွားကို၀န္ခံရဲရတယ္” ဆိုတဲ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေဖေဖဆံုးမေနက်
စကားေလးတစ္ခြန္း ျပန္ျပီးၾကားေယာင္သြားျပီး…ကၽြန္ေတာ္ လမ္းတစ္ဖက္ကူး၍ ေဒၚေရႊမိတို႔အနားသြားကာ ~
ခ်က္ခ်င္းအမွန္ျပင္လို႔ ၊ အမွားကို၀န္ခံရဲရတယ္” ဆိုတဲ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေဖေဖဆံုးမေနက်
စကားေလးတစ္ခြန္း ျပန္ျပီးၾကားေယာင္သြားျပီး…ကၽြန္ေတာ္ လမ္းတစ္ဖက္ကူး၍ ေဒၚေရႊမိတို႔အနားသြားကာ ~
“ေဒၚၾကီးေရႊမိ
... ကၽြန္ေတာ္မွားသြားတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တကယ္ေတာ့
စိတ္ေကာင္းမရိွတာမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက သီးသီးသန္ ့သန္႔ေနခဲ့
မိတာ၊ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ဘ၀င္ျမင့္ေနတဲ့စိတ္ေတြ ၊ တစ္ကိုယ္ေကာင္း
ဆန္တဲ့အက်င့္ေတြေၾကာင့္ . . . တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး ရိုင္းပင္းျခင္း ၊
ကူညီျခင္း ၊ စာနာျခင္း ဆိုတဲ့ မဂၤလာတရား
ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေမ့ေလ်ာ့သြားတယ္ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ့္အတၱေတြၾကီးထြားေနတာေတာင္ ေစတနာမပ်က္ဘဲ ဆက္ဆံျပခဲ့တဲ့ ေဒၚၾကီးေရႊမိတို႔ရဲ ့ အျပဳအမူနဲ ့လုပ္ရပ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲမွာ လူကိုလူခ်င္း ကူညီျခင္းဆိုတာကို ျပသသြားတဲ့ သင္ခန္းစာပါပဲဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္မွားပါတယ္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းက မနက္ကတည္းက ဘတၱရီ အျပည့္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္က အားနည္းသူကို အားေပးမကူဘဲ လစ္လ်ဴရွဳခဲ့ေပမယ့္ ... ေဒၚၾကီးေရႊမိတို႔ရဲ ့ ကူညီတတ္ ၊ ရိုင္းပင္းတတ္တဲ့ စိတ္ရင္းေစတနာ ေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရင္တြင္းပိုင္း နက္နက္ ထဲကကို အသိအမွတ္ျပဳ ဦးညႊတ္ပါရဲ ့ဗ်ာ” . . . ။
ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ေမ့ေလ်ာ့သြားတယ္ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ့္အတၱေတြၾကီးထြားေနတာေတာင္ ေစတနာမပ်က္ဘဲ ဆက္ဆံျပခဲ့တဲ့ ေဒၚၾကီးေရႊမိတို႔ရဲ ့ အျပဳအမူနဲ ့လုပ္ရပ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ထဲမွာ လူကိုလူခ်င္း ကူညီျခင္းဆိုတာကို ျပသသြားတဲ့ သင္ခန္းစာပါပဲဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္မွားပါတယ္ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းက မနက္ကတည္းက ဘတၱရီ အျပည့္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္က အားနည္းသူကို အားေပးမကူဘဲ လစ္လ်ဴရွဳခဲ့ေပမယ့္ ... ေဒၚၾကီးေရႊမိတို႔ရဲ ့ ကူညီတတ္ ၊ ရိုင္းပင္းတတ္တဲ့ စိတ္ရင္းေစတနာ ေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရင္တြင္းပိုင္း နက္နက္ ထဲကကို အသိအမွတ္ျပဳ ဦးညႊတ္ပါရဲ ့ဗ်ာ” . . . ။
ဘယ္လိုမွကို စိတ္ထဲမထားခဲ့ပါဘူး ကေလးရယ္ဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ ့ၾကည့္ျပီး . . . ျပံဳးရံုေလးျပံဳးကာ လွည့္ထြက္သြားခဲ့ရွာတဲ့ … ေဒၚေရႊမိ ။
အဲ့ဒီညက ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္နဲ ့အိပ္လို႔မရခဲ့ဘူး…။ အာရုဏ္မိုးေသာက္ခ်ိန္ထိတိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ေကာင္းေကာင္းၾကီးအိပ္မေပ်ာ္ နိုင္ခဲ့ဘူး
။ မနက္က အျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုးကို တရိပ္ရိပ္ေတြးျပီး . . . တစ္ခုခုကို
စဥ္းစားေနမိေတာ့တယ္ ။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္… ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ငယ္ထဲက သူမ်ား
ေက်ာတာ မခံခဲ့ရဖူးသလို ၊
သူမ်ားအေပၚမွာလည္းအေက်ာတင္ခဲ့ဖူးတာမဟုတ္ဘူး။ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ
ဘယ္သူမွ ေသးေသးတင္လို႔ မရသလို၊ ကၽြန္ေတာ္လည္းဘယ္သူ႔အေပၚကိုမွေသးေသးမတင္ခဲ့ဖူးပါဘူးေလ။
အခုကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြကို ျပန္ျပီးဆက္စပ္ၾကည့္ရင္ ~ အမူမဲ့အမွတ္မဲ့ ထားရိွခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ အတၱေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ စိတ္ေသေႏၶထဲမွာ အေၾကြးတစ္ခုခု ရိွသလို ခံစားခဲ့ရျပီ။ကၽြန္ေတာ္ ေဒၚေရႊမိတို႔လို အမွန္တကယ္လိုအပ္သူေတြအေပၚမွာဘာလို႔လိုေနခ်ိန္လိုေနတာေလးကိုေတာင္အကူအညီ မေပးႏိုင္
ရတာလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္နွလံုးသားေတြ အဲ့ေလာက္ မမာေက်ာပါဘူး ။ ဘာျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ “help” ဆိုတဲ့ စကားေလးတစ္လံုးကို အသိအာရံုထဲမွာ မထည့္ထားႏိုင္ခဲ့တာလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ တင္ရိွေနျပီျဖစ္ေသာ ထိုအေၾကြးကို လိုေနသူေတြအဖို႔ တစ္ခုခု ျပန္ေပးမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ရင္း . . . ဘယ္လိုမ်ား လုပ္သင့္ပါသလဲေလလို႔ ~ အေတြးေပါင္း အေထြေထြနဲ ့ အဲ့ဒီညကို ကုန္ဆံုးခဲ့ေစေတာ့တယ္ေလ ။
အခုကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြကို ျပန္ျပီးဆက္စပ္ၾကည့္ရင္ ~ အမူမဲ့အမွတ္မဲ့ ထားရိွခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ အတၱေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ စိတ္ေသေႏၶထဲမွာ အေၾကြးတစ္ခုခု ရိွသလို ခံစားခဲ့ရျပီ။ကၽြန္ေတာ္ ေဒၚေရႊမိတို႔လို အမွန္တကယ္လိုအပ္သူေတြအေပၚမွာဘာလို႔လိုေနခ်ိန္လိုေနတာေလးကိုေတာင္အကူအညီ မေပးႏိုင္
ရတာလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္နွလံုးသားေတြ အဲ့ေလာက္ မမာေက်ာပါဘူး ။ ဘာျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ “help” ဆိုတဲ့ စကားေလးတစ္လံုးကို အသိအာရံုထဲမွာ မထည့္ထားႏိုင္ခဲ့တာလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ တင္ရိွေနျပီျဖစ္ေသာ ထိုအေၾကြးကို လိုေနသူေတြအဖို႔ တစ္ခုခု ျပန္ေပးမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ရင္း . . . ဘယ္လိုမ်ား လုပ္သင့္ပါသလဲေလလို႔ ~ အေတြးေပါင္း အေထြေထြနဲ ့ အဲ့ဒီညကို ကုန္ဆံုးခဲ့ေစေတာ့တယ္ေလ ။
ကၽြန္ေတာ့္ အာရံုကို လွဳပ္ခတ္လာေသာ ပရဟိတရနံ ့ ...
မိုးလင္းေတာ့မနက္စာစားမယ္ဆိုျပီး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကိုသြားေတာ့ ဆိုင္ေလးထဲမွာေရာက္ႏွင့္ေနတာက မိုးခက္ေ၀ႏွင့္ကိုၾကီးေဇာ္တို႔ေတြ..
“ေဟာ ~ ေနေနေတာင္ လာျပီပဲ ... ဒီကိုလာ ေနေန ၊ ငါတို႕ေတာင္ နင့္အေၾကာင္းေျပာေနက်ေတာ့ နင္ေတာ့ အသက္ရွည္ဦးမွာပဲ”လို ့ မိုးခက္ကေျပာေတာ့
“ဘာလို႕လဲဟ ... ငါ့အေၾကာင္းက ဘာေတြမ်ား ေျပာစရာရိွလို႔လဲ”
“ဒီလိုပါ
ညီေလးရာ…ညီမေလး မိုးခက္နဲ ့ စကားေျပာေနရင္း၊ ညီေလးတို႔ေတြ
တနဂၤေႏြေန႔ေလးေတြမ်ားအားၾကသလားလို႔ပါ..ညီေလးရ ” လို႔ ေျပာတဲ့ ကိုၾကီးေဇာ္ရဲ
့စကားဆံုးေတာ့
“ကၽြန္ေတာ့္ရံုးပိတ္ရက္ေတြကေတာ့
Sunday နဲ ့ gazette holiday ေတြေလ ... ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က
ေလာဘနည္းနည္းၾကီးေတာ့ အားလပ္ခ်ိန္ေတြမွာလည္း computer service
လုိက္လုပ္ေပးေသးတာဗ်။အဲ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အားလပ္ရက္ၾကီးရယ္ေတာ့ သီးသီး
သန္ ့သန္ ့ မရိွဘူး ။ အလုပ္လုပ္စရာမရိွတဲ့ေန႔ အားတာပဲ” ... လို႔ ကၽြန္ေတာ္
ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလးေျဖလိုက္တယ္ ။
“လူငယ္ပီပီ ပိုက္ဆံရွာဖို႔ေတြးတတ္ျပီး ~ အလုပ္ကို ၾကိဳးစားတာေတာ့ ေလးစားတယ္ ညီေလးရာ”
“ဟုတ္ကဲ့ ...
ကၽြန္ေတာ္ သိခြင့္ရိွမယ္ဆိုရင္ ခုနက ကိုၾကီးေဇာ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို
တနဂၤေႏြေန႔ေလးေတြ အားၾကသလားဆိုေတာ့ . . . ဘာမ်ားျဖစ္လို႔လဲဗ်ာ”
“ဒီလို ေနေနရ ၊ ကိုၾကီးေဇာ္က ငါတို႔ကို တနဂၤေႏြေန႔ေလးေတြ အားရင္၊ သူတို႔လွဳပ္ရွားေနၾကတဲ့ ပရဟိတ အသင္းေလးဆီေခၚသြားမလို႔တဲ့”
ျပံဳးရႊင္ၾကည္သာေနတဲ့ မ်က္နွာေလးနဲ႔ . . . မိုးခက္က ၾကားျဖတ္၀င္ေျပာတယ္ ။
“ကိုၾကီးေဇာ္တို႔ရဲ
့ပရဟိတအသင္းေလးအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပပါလား ။ ပရဟိတအသင္းဆိုတာ
ဘာသာေရးအသင္းလား ၊ လူမႈေရးအသင္းလား ၊ ဒါမွမဟုတ္ နိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားမႈ
အသင္းတစ္ခုခုမ်ားလား ဗ်ာ ... ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို
ေျပာျပပါလားဗ်ာ” . . . .
“ညီေလး
သိခ်င္ရင္ ကိုၾကီးေဇာ္ေျပာျပပါ့မယ္ ။ ပရဟိတ ဆိုတာ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ဘဲ
အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ စိတ္ထား၊နွလံုးသားေတြကို အသန္႕စင္ဆံုး ၊
အစင္က်ယ္ဆံုးထားလို႔ ျပဳမႈေဆာင္ရြက္ လုပ္ကိုင္
ေပးေနၾကတာေတြေလ . . . ဒီ့ထက္ ေျပာရရင္ ညီေလးမွာ ရိွသလို တစ္ျခားသူမွာ မရိွတာေတြကို မွ်ေ၀ျဖည့္ဆည္းေပးတာ . . . ပရဟိတနယ္ေျမထဲမွာ အဆီးအတားမရိွဘူး ။ သီးျခားမရိွဘူး ။ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ ၊ အေသြးအေရာင္ မခဲြျခားဘဲ လိုေနသူေတြကို အားျဖည့္ကူညီကာ ၊ ငိုေနသူေတြကို ေထြးေပြ႔နွစ္သိမ့္ေပးၾကမွာေလ ... ဒါ့ထက္မကေအာင္ အက်ယ္တ၀င့္ေျပာရရင္ အဲ့ဒီစကားလံုးေလး ၄ လံုးရဲ့အနက္ကို ဖဲြ ့လို႔မကုန္ဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတာပဲေလ ” ညီေလးေရ ...
ေပးေနၾကတာေတြေလ . . . ဒီ့ထက္ ေျပာရရင္ ညီေလးမွာ ရိွသလို တစ္ျခားသူမွာ မရိွတာေတြကို မွ်ေ၀ျဖည့္ဆည္းေပးတာ . . . ပရဟိတနယ္ေျမထဲမွာ အဆီးအတားမရိွဘူး ။ သီးျခားမရိွဘူး ။ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ ၊ အေသြးအေရာင္ မခဲြျခားဘဲ လိုေနသူေတြကို အားျဖည့္ကူညီကာ ၊ ငိုေနသူေတြကို ေထြးေပြ႔နွစ္သိမ့္ေပးၾကမွာေလ ... ဒါ့ထက္မကေအာင္ အက်ယ္တ၀င့္ေျပာရရင္ အဲ့ဒီစကားလံုးေလး ၄ လံုးရဲ့အနက္ကို ဖဲြ ့လို႔မကုန္ဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတာပဲေလ ” ညီေလးေရ ...
“ဟာဗ်ာ ... ခမ္းနား
ျမင့္ျမတ္လိုက္တာဗ် ။ စကားလံုးေတြ ၾကားရံုနဲ ့ေတာင္ၾကက္သီးေမႊးညင္း
ထတယ္။... ကၽြန္ေတာ္ အနက္ေတြ အဓိပၸာယ္ေတြေတာ့ နားမလည္ပါဘူးဗ်ာ ။ ဒါေပမယ့္
အဲ့လိုေတြ လုပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ လူေတြနဲ ့ေတြ ့ခ်င္တယ္ဗ်ာ ... သူတို႔က ဘယ္လို
လူမ်ိဳးၾကီးေတြလည္းဆိုတာ သိခ်င္တယ္ဗ်”
“ဒီေန႔တနဂၤေႏြေန႔ ~ ညီေလး အလုပ္ရိွလားကြ”
“ကၽြန္ေတာ္ service
လုပ္ဖို႔ခ်ိန္းထားတာ တစ္ခုေတာ့ရိွတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ မသြားေတာ့ဘူး။အဲ့အိမ္က
အသိအိမ္ ညမွ သြားလည္းျဖစ္တယ္ ။ အဲ့ေတာ့ ~ ကၽြန္ေတာ္ အားတယ္ ကိုၾကီးေဇာ္
...”
ဒီလိုနဲ ့အေပးအယူတည့္သြားၾကကာ ကိုၾကီးေဇာ္ ေခၚေဆာင္ရာ Save The Aged သက္ၾကီးရြယ္အို
ေစာင့္ေရွာက္ေရးႏွင့္ ေထာက္ပ့ံေရး ပရဟိတလူငယ္မ်ားအသင္းရဲ့ Meeting ေလးကိုေရာက္လာခဲ့တယ္ ။ ေႏြးေထြးပ်ဴငွာတဲ့ သူတို႔ရဲ႕မိသားစုစိတ္ဓါတ္ ၊ ညီအကိုေမာင္နွမ ဆက္ဆံေရးေတြၾကား … ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း လူသစ္ဆိုေပမယ့္ ~ နည္းနည္းေတာင္ မေၾကာင္သြားပါဘူး ။ ကိုၾကီးေဇာ္က အဲ့အသင္းမွာ ေတာ္ေတာ္
အရာေရာက္ေနတဲ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္ တာ၀န္ခံလို႔လည္းေျပာတယ္ ။ သူတို႔အသင္းက အဖဲြ ့၀င္
ေမာင္ႏွမေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္အနားမွာ လာထိုင္လို႔ အသင္းရဲ ့မူ၀ါဒေတြ၊လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ၊
လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ SaveTheAged အသင္းေလးက လစဥ္ လတစ္လ၏ ပထမဦးဆံုးအပတ္တနဂၤေႏြ ေန႔ေလးမွာ … အသင္းရဲ ့ Meeting ကို ၿပဳလုပ္ ေဆြးေႏြးၾကျပီး ၊ တတိယအပတ္တနဂၤေႏြ ေန႕ေလးေတြမွာေတာ့ လစဥ္အလွဴပဲြေတြကို က်င္းပျပဳလုပ္ေလ့ရိွတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ၊ အသင္းရဲ ့ title ေလးအတိုင္း အမွန္တကယ္ႏြမ္းပါး ခ်ိဳ႕တဲ့ ေသာ သက္ၾကီးရြယ္အို ဘိုးဘြားေတြကိုေစာင့္ေရွာက္ေထာက္ပံ့ေပးထားတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ ၊ အသင္းေလးထဲမွာ လက္ရိွ ရာသက္ပန္ကိုယ္စားမိဘ ( ၂၃ )ဦး ေမြးစား ေစာင့္ေရွာက္ထားႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ... ထို ( ၂၃ ) ဦးထဲမွာမွ ( ၃ ) မွာ ဘ၀တစ္ပါး ေျပာင္းေရြ႕သြားခဲ့သလို ~ ၄င္းတို႔ေတြ ေျမက်ခဲ့သည္အထိလည္း အသင္းမွ ကိုယ္စားမိဘ တစ္ဦးသဖြယ္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ တာေလးေတြ…အမွန္တကယ္ ခ်ိဳ ့တဲ့ ႏြမ္းပါးေသာ ေနရာမ်ားသို႔သြားေရာက္လွဴဒါန္းေသာ လစဥ္အလွဴေတြအျပင္ ၊ ကာလဒါန အလွဴမ်ား ၊ ေန႔ထူးရက္ျမတ္အခါသမယပဲြေတာ္မ်ား ၊ ဘာသာေရးပဲြေတာ္မ်ား ၊ ထို႔ထက္မက ... ေရတြင္း ၊ ေရကန္ေတြလည္း လွဴဒါန္းေပးခဲ့ႏိုင္ျပီး ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ... စတဲ့..စတဲ့ သူတို႔အသင္းေလးရဲ ့ ဂုဏ္ယူဖြယ္ လွဳပ္ရွားေဆာင္ရြက္
ႏိုင္ခဲ့မႈ ေလးေတြကို . . . ကၽြန္ေတာ္နွင့္ မိုးခက္ေ၀အား အားတက္သေရာ ရွင္းျပေပးေနပါေတာ့တယ္ ။
ေစာင့္ေရွာက္ေရးႏွင့္ ေထာက္ပ့ံေရး ပရဟိတလူငယ္မ်ားအသင္းရဲ့ Meeting ေလးကိုေရာက္လာခဲ့တယ္ ။ ေႏြးေထြးပ်ဴငွာတဲ့ သူတို႔ရဲ႕မိသားစုစိတ္ဓါတ္ ၊ ညီအကိုေမာင္နွမ ဆက္ဆံေရးေတြၾကား … ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း လူသစ္ဆိုေပမယ့္ ~ နည္းနည္းေတာင္ မေၾကာင္သြားပါဘူး ။ ကိုၾကီးေဇာ္က အဲ့အသင္းမွာ ေတာ္ေတာ္
အရာေရာက္ေနတဲ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္ တာ၀န္ခံလို႔လည္းေျပာတယ္ ။ သူတို႔အသင္းက အဖဲြ ့၀င္
ေမာင္ႏွမေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္အနားမွာ လာထိုင္လို႔ အသင္းရဲ ့မူ၀ါဒေတြ၊လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ၊
လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ SaveTheAged အသင္းေလးက လစဥ္ လတစ္လ၏ ပထမဦးဆံုးအပတ္တနဂၤေႏြ ေန႔ေလးမွာ … အသင္းရဲ ့ Meeting ကို ၿပဳလုပ္ ေဆြးေႏြးၾကျပီး ၊ တတိယအပတ္တနဂၤေႏြ ေန႕ေလးေတြမွာေတာ့ လစဥ္အလွဴပဲြေတြကို က်င္းပျပဳလုပ္ေလ့ရိွတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ၊ အသင္းရဲ ့ title ေလးအတိုင္း အမွန္တကယ္ႏြမ္းပါး ခ်ိဳ႕တဲ့ ေသာ သက္ၾကီးရြယ္အို ဘိုးဘြားေတြကိုေစာင့္ေရွာက္ေထာက္ပံ့ေပးထားတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ ၊ အသင္းေလးထဲမွာ လက္ရိွ ရာသက္ပန္ကိုယ္စားမိဘ ( ၂၃ )ဦး ေမြးစား ေစာင့္ေရွာက္ထားႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ... ထို ( ၂၃ ) ဦးထဲမွာမွ ( ၃ ) မွာ ဘ၀တစ္ပါး ေျပာင္းေရြ႕သြားခဲ့သလို ~ ၄င္းတို႔ေတြ ေျမက်ခဲ့သည္အထိလည္း အသင္းမွ ကိုယ္စားမိဘ တစ္ဦးသဖြယ္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ တာေလးေတြ…အမွန္တကယ္ ခ်ိဳ ့တဲ့ ႏြမ္းပါးေသာ ေနရာမ်ားသို႔သြားေရာက္လွဴဒါန္းေသာ လစဥ္အလွဴေတြအျပင္ ၊ ကာလဒါန အလွဴမ်ား ၊ ေန႔ထူးရက္ျမတ္အခါသမယပဲြေတာ္မ်ား ၊ ဘာသာေရးပဲြေတာ္မ်ား ၊ ထို႔ထက္မက ... ေရတြင္း ၊ ေရကန္ေတြလည္း လွဴဒါန္းေပးခဲ့ႏိုင္ျပီး ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ... စတဲ့..စတဲ့ သူတို႔အသင္းေလးရဲ ့ ဂုဏ္ယူဖြယ္ လွဳပ္ရွားေဆာင္ရြက္
ႏိုင္ခဲ့မႈ ေလးေတြကို . . . ကၽြန္ေတာ္နွင့္ မိုးခက္ေ၀အား အားတက္သေရာ ရွင္းျပေပးေနပါေတာ့တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို
အဲ့လို ရွင္းျပေျပာျပေပးေနေသာ ကိုမင္းသန္႔ႏွင့္မၾကည္ျဖဴတို႔မွာ
အသက္အားျဖင့္ ဆိုရလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေလာက္သာ ရိွေပဦးမည္ ။ သက္တူ
ရြယ္တူခ်င္းျဖစ္ပါလ်က္ သူတို႔လုပ္ေန ေသာ အလုပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔
ဘာေၾကာင့္ မလုပ္ဖူးခဲ့တာလဲ ၊ ဘာေၾကာင့္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာလဲ ၊ ကၽြန္ေတာ့္
ဦးေနွာက္ကို ကၽြန္ေတာ္question
ရိုက္လို႔၊ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္နဲ႔ကၽြန္ေတာ္ေျဖၾကည့္သည္ ။ ထိုအရာမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္
ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ဖူးသည္
။ ထိုထို လူငယ္မ်ား လုပ္ေနၾကေသာ လုပ္ရပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ဖို႔ရာ
မေတြးထား မိခဲ့ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ နွင့္မဆိုင္သလို ကၽြန္ေတာ္ ေနခဲ့ဖူးသည္ ။
ပထ၀ီေျမၾကီးေပၚက အခမဲ့ေလထုေတြကို မိန္႔မိန္႔ၾကီးရွဴရိွုက္ရင္း ...
ႏွာသီး၀ထဲမွာ ပရဟိတဆိုတဲ့ ရနံ႔ေတြကို .အာရံုခံႏိုင္စြမ္း ခ်ိဳ႕တဲ့ႏြမ္းပါး
ခဲ့တယ္ေလ.. ။
အဲ့ဒီညေန အိမ္ျပန္ေရာက္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေတြးစရာတစ္ခုရသြားတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကၽြန္ေတာ့္ ေဖေဖ ေျပာေျပာျပခဲ့ဖူးတဲ့
စကားေလးတစ္ခြန္းကိုလည္း သြားျပီး အမွတ္ရမိေတာ့တယ္ ။ “လူဘ၀ဆိုတာ…အိုးေတြကို ေရျဖည့္ေနသလို ပဲကြ ၊ကိုယ့္အိုးကိုလည္း ကိုယ္ျပည့္
ေအာင္ျဖည့္ရတယ္ ၊ တစ္ျခားအိုးေတြလည္းျဖည့္ေပးရတယ္” တဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ ့ ယဥ္ပါး ခဲ့ဖူးေသာ ထို စကားေလးကို ဘာေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္အနက္မျပန္ႏိုင္ခဲ့တာလဲ။ ေနေသြးနီဆိုေသာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေတြးကို အေတြးအတိုင္းထားတတ္ တာ မဟုတ္ေတာ့ ... ဘာဆက္လုပ္ရမလဲလို႔ မဆံုးျဖတ္ရေသးမခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ဒီည အိပ္လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူးေလ . . . ။ နဂိုကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ဟာ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ထိ စာဖတ္ေလ့ဖတ္ထ ရိွတဲ့ အက်င့္မို႔ ... အိပ္လို႔မရတဲ့အတူတူ စာေတြထိုင္ဖတ္ျပစ္လိုက္သည္ ။ စာေပထဲကရလာတဲ့အသိနဲ ့အတူ အေတြးတစ္ခု၀င္လာသည္ ။ သူမ်ားေတြ တစ္ေန ့ထမင္းနွစ္နပ္ ~ နွပ္မွန္ေအာင္စားဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾက ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါဘာေၾကာင့္ ရံုးပိတ္ရက္ေတြပါ ေလာဘတၾကီး စီးပြားရွာေနရတာလဲ ။ ဒီအေမ ၊ ဒီအေဖေကၽြးတဲ့ ထမင္းကို ေနမပူ ၊ မိုးမရြာဘဲ သက္ေတာင့္ သက္သာ စားေနရတာေတာင္ ဘာလို႔မ်ား ငါအလိုမ်ား ဦးမလဲ ။ STAထဲက လူငယ္ေတြ ကိုယ့္ထမင္း၊ကိုယ္စား ၊ ကိုယ့္စရိတ္ ကိုယ္ခံျပီး ~ အမ်ားအပူကို မွ်ေ၀ယူေနၾကတဲ့အခ်ိန္ ငါက ဘာလို႔ ဇိမ္နဲ ့ျမိန္ျမိန္ေနရဦးမလဲ . . . ဆိုတဲ့ အေတြးေတြရဲ႕အဆံုး ~ ထိုအဖဲြ ့ေလးထဲမွာ အသင္း၀င္ျဖစ္လို႔ ~ တနဂၤေႏြေတြကို အပိုင္စားေပးျပစ္ဖို႔ စဥ္းစားလုိက္ျပီဗ်ာ ... ။
ေအာင္ျဖည့္ရတယ္ ၊ တစ္ျခားအိုးေတြလည္းျဖည့္ေပးရတယ္” တဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ ့ ယဥ္ပါး ခဲ့ဖူးေသာ ထို စကားေလးကို ဘာေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္အနက္မျပန္ႏိုင္ခဲ့တာလဲ။ ေနေသြးနီဆိုေသာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေတြးကို အေတြးအတိုင္းထားတတ္ တာ မဟုတ္ေတာ့ ... ဘာဆက္လုပ္ရမလဲလို႔ မဆံုးျဖတ္ရေသးမခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ဒီည အိပ္လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူးေလ . . . ။ နဂိုကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ဟာ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ထိ စာဖတ္ေလ့ဖတ္ထ ရိွတဲ့ အက်င့္မို႔ ... အိပ္လို႔မရတဲ့အတူတူ စာေတြထိုင္ဖတ္ျပစ္လိုက္သည္ ။ စာေပထဲကရလာတဲ့အသိနဲ ့အတူ အေတြးတစ္ခု၀င္လာသည္ ။ သူမ်ားေတြ တစ္ေန ့ထမင္းနွစ္နပ္ ~ နွပ္မွန္ေအာင္စားဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾက ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါဘာေၾကာင့္ ရံုးပိတ္ရက္ေတြပါ ေလာဘတၾကီး စီးပြားရွာေနရတာလဲ ။ ဒီအေမ ၊ ဒီအေဖေကၽြးတဲ့ ထမင္းကို ေနမပူ ၊ မိုးမရြာဘဲ သက္ေတာင့္ သက္သာ စားေနရတာေတာင္ ဘာလို႔မ်ား ငါအလိုမ်ား ဦးမလဲ ။ STAထဲက လူငယ္ေတြ ကိုယ့္ထမင္း၊ကိုယ္စား ၊ ကိုယ့္စရိတ္ ကိုယ္ခံျပီး ~ အမ်ားအပူကို မွ်ေ၀ယူေနၾကတဲ့အခ်ိန္ ငါက ဘာလို႔ ဇိမ္နဲ ့ျမိန္ျမိန္ေနရဦးမလဲ . . . ဆိုတဲ့ အေတြးေတြရဲ႕အဆံုး ~ ထိုအဖဲြ ့ေလးထဲမွာ အသင္း၀င္ျဖစ္လို႔ ~ တနဂၤေႏြေတြကို အပိုင္စားေပးျပစ္ဖို႔ စဥ္းစားလုိက္ျပီဗ်ာ ... ။
ဒီလိုနဲ ့
သိပ္မၾကာခင္ ရက္ပိုင္းေလးထဲမွာပဲ STA site ေလးကို ေန႔စဥ္ ၀င္ေရာက္ေလ့လာ
ဖတ္ရွဴရင္း ၊ အျပင္မွာလည္း ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ရင္းနဲ ့
ကၽြန္ေတာ္ဟာ အဖဲြ ့သား ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားနဲ႕ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္
ခင္မင္လာခဲ့တယ္ ။ လဆန္းရက္ ၊ တနဂၤေႏြ( Meeting )ေတြသာမက ၊တတိယအပတ္ (
အလွဴပဲြရက္)ေတြမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ မပ်က္မကြက္ပါ၀င္ဆင္ႏဲႊခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ ။ ဒီ့ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ့္
ရင္ထဲမွာေပါ့သြားတယ္။စိတ္ထဲမွာ ေဒၚေရႊမိတို႔အေပၚ ဆက္ဆံခဲ့တာေတြကို ေခ်ပဖို႔ ၾကိဳးစားရင္းကေန ကၽြန္ေတာ့္ နွလံုးအိမ္ထဲမွာ ပရဟိတဆိုတဲ့စိတ္ထား ၊ ႏွလံုးသား ကိန္း၀ပ္ သေႏၶတည္လာခဲ့ေတာ့တယ္ ။ အဆံုးစြန္ေျပာရရင္ ... လမ္းသြားရင္ေတာင္ လူၾကီးသူမ ၊ အိုမင္းမစြမ္းတဲ့လူေတြကို လက္ကူတဲြလို႔ ကားလမ္းကူးေပးတာ ၊
ဘတ္စ္ကားစီးရင္ေတာင္ ရေနတဲ့ေနရာေလး သူမ်ားထိုင္ဖို႔ ဦးစားေပးတာ ၊ ဘယ္ေနရာမွာမဆို after you ဆိုတဲ့စိတ္ေလး ထားရိွတတ္လာတာ ... စတာ ၊ စတာေလးေတြက STAက ကၽြန္ေတာ့္ကို သင္ၾကားေပးလုိက္တာ ။STAထဲက လူငယ္ထုဟာကၽြန္ေတာ့္နွလံုးသားကို ပံုစံေျပာင္းေပးခဲ့တဲ့ၿမင္ဆရာ၊သင္ဆရာ၊ၾကားဆရာ
ေတြေပါ့ဗ်ာ ။ သူတို႔ေသာက္တဲ့ မိုးခါးေရေတြ ကၽြန္ေတာ္လည္း လုိက္ေသာက္ခဲ့တယ္ေလ။ ေသာက္ေလ
ေသာက္ေလ~ငတ္မေျပခဲ့ဘူးဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ငတ္မေျပမႈေတြနဲ ့အတူ STA အသိုက္အျမွံဳေလးထဲမွာ မိသားစု၀င္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေျခစံုပစ္ ၀င္ေရာက္လိုက္ေတာ့တယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရံုးပိတ္ရက္ Sunday ေလးေတြကို အပို၀င္ေငြ ရွာမေနေတာ့ဘဲ ... STAရဲ ့ ဘိုးဘြား ေစာင့္ေရွာက္ေရးအစီအစဥ္ေလးေတြမွာ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က်ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ျပဳလို႔ ေပးဆပ္ ေဆာင္ရြက္ ေနခဲ့မိပါရဲ ့ဗ်ာ ... ။ဒါ့အျပင္ Save The Aged ရဲ ့လစဥ္ အလွဴပဲြေလးေတြမွာလည္း ရွပ္အက်ီ ၤအျဖဴနဲ ့ ပုဆိုးအညိဳေရာင္ေလးေတြ၀တ္လို႔ ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးစြာ လုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ လူငယ္စုရဲ ့ ဟန္ပန္ဟာ ရိုးသားမႈရဲ႕ ျပယုဂ္လား ၊ စင္ၾကယ္ျခင္းရဲ ့နိမိတ္ပံုလား ၊ ရွင္းသန္႔မႈရဲ ့အရိုးခံလား ... ? ? ?
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ၀တ္ဆင္ ထားသည့္ တူညီ၀တ္စံုေလးမ်ားသည္ ရဲ၀ံ့စြာ ေဆာင္ရြက္ ၊ စင္ၾကယ္စြာေပးဆပ္ေနၾကသည့္ ၊ မြန္ျမတ္သည့္ လူစုျဖစ္ေၾကာင္းကို သက္ေသ တည္ပါလိမ့္မည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အက်ီ ၤမ်ား ျဖဴစင္ပါသည္ ။ ထို႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွလံုးသားမ်ား ျဖဴစင္ပါသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အက်ီ ၤမ်ား သန္႔စင္ပါသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ထားမ်ား ၾကည္လင္ၾကပါသည္ ။ တူညီစြာ ဆင္ျမန္းထားၾကတဲ့ ၀တ္စံုဆင္တူေလးေတြေနာက္မွာ ႏွလံုးသားျဖဴျဖဴေလးေတြလည္း ပကတိ ရွင္းသန္႔စြာတည္ရိွေနပါေတာ့တယ္။
ရင္ထဲမွာေပါ့သြားတယ္။စိတ္ထဲမွာ ေဒၚေရႊမိတို႔အေပၚ ဆက္ဆံခဲ့တာေတြကို ေခ်ပဖို႔ ၾကိဳးစားရင္းကေန ကၽြန္ေတာ့္ နွလံုးအိမ္ထဲမွာ ပရဟိတဆိုတဲ့စိတ္ထား ၊ ႏွလံုးသား ကိန္း၀ပ္ သေႏၶတည္လာခဲ့ေတာ့တယ္ ။ အဆံုးစြန္ေျပာရရင္ ... လမ္းသြားရင္ေတာင္ လူၾကီးသူမ ၊ အိုမင္းမစြမ္းတဲ့လူေတြကို လက္ကူတဲြလို႔ ကားလမ္းကူးေပးတာ ၊
ဘတ္စ္ကားစီးရင္ေတာင္ ရေနတဲ့ေနရာေလး သူမ်ားထိုင္ဖို႔ ဦးစားေပးတာ ၊ ဘယ္ေနရာမွာမဆို after you ဆိုတဲ့စိတ္ေလး ထားရိွတတ္လာတာ ... စတာ ၊ စတာေလးေတြက STAက ကၽြန္ေတာ့္ကို သင္ၾကားေပးလုိက္တာ ။STAထဲက လူငယ္ထုဟာကၽြန္ေတာ့္နွလံုးသားကို ပံုစံေျပာင္းေပးခဲ့တဲ့ၿမင္ဆရာ၊သင္ဆရာ၊ၾကားဆရာ
ေတြေပါ့ဗ်ာ ။ သူတို႔ေသာက္တဲ့ မိုးခါးေရေတြ ကၽြန္ေတာ္လည္း လုိက္ေသာက္ခဲ့တယ္ေလ။ ေသာက္ေလ
ေသာက္ေလ~ငတ္မေျပခဲ့ဘူးဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ငတ္မေျပမႈေတြနဲ ့အတူ STA အသိုက္အျမွံဳေလးထဲမွာ မိသားစု၀င္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေျခစံုပစ္ ၀င္ေရာက္လိုက္ေတာ့တယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရံုးပိတ္ရက္ Sunday ေလးေတြကို အပို၀င္ေငြ ရွာမေနေတာ့ဘဲ ... STAရဲ ့ ဘိုးဘြား ေစာင့္ေရွာက္ေရးအစီအစဥ္ေလးေတြမွာ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က်ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ျပဳလို႔ ေပးဆပ္ ေဆာင္ရြက္ ေနခဲ့မိပါရဲ ့ဗ်ာ ... ။ဒါ့အျပင္ Save The Aged ရဲ ့လစဥ္ အလွဴပဲြေလးေတြမွာလည္း ရွပ္အက်ီ ၤအျဖဴနဲ ့ ပုဆိုးအညိဳေရာင္ေလးေတြ၀တ္လို႔ ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးစြာ လုပ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ လူငယ္စုရဲ ့ ဟန္ပန္ဟာ ရိုးသားမႈရဲ႕ ျပယုဂ္လား ၊ စင္ၾကယ္ျခင္းရဲ ့နိမိတ္ပံုလား ၊ ရွင္းသန္႔မႈရဲ ့အရိုးခံလား ... ? ? ?
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ၀တ္ဆင္ ထားသည့္ တူညီ၀တ္စံုေလးမ်ားသည္ ရဲ၀ံ့စြာ ေဆာင္ရြက္ ၊ စင္ၾကယ္စြာေပးဆပ္ေနၾကသည့္ ၊ မြန္ျမတ္သည့္ လူစုျဖစ္ေၾကာင္းကို သက္ေသ တည္ပါလိမ့္မည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အက်ီ ၤမ်ား ျဖဴစင္ပါသည္ ။ ထို႔အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွလံုးသားမ်ား ျဖဴစင္ပါသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အက်ီ ၤမ်ား သန္႔စင္ပါသည္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ထားမ်ား ၾကည္လင္ၾကပါသည္ ။ တူညီစြာ ဆင္ျမန္းထားၾကတဲ့ ၀တ္စံုဆင္တူေလးေတြေနာက္မွာ ႏွလံုးသားျဖဴျဖဴေလးေတြလည္း ပကတိ ရွင္းသန္႔စြာတည္ရိွေနပါေတာ့တယ္။
နွလံုးသားထဲက တူညီ၀တ္စံု ...
သူတို႔ေတြ
အေသြးအေရာင္ေတြ မတူညီၾကပါ ၊ အသားအရည္ေတြမတူညီၾကပါ ၊ အသက္အရြယ္ေတြ
မတူညီၾကပါ။သို႕ေသာ္ သူတို႔ ႏွလံုးသားမ်ား တစ္သားတည္း ၊ သူတို႔ Uniform
မ်ားတစ္ေျပးညီတည္း ၊ သူတို႔ စိတ္ထားမ်ား ထပ္တူထပ္မွ် တစ္ေသြးတည္းပဲေလ ။
တူညီစြာ
ဆင္ျမန္း ၀တ္ဆင္ထားၾကတဲ့ STA Uniform ေလးေတြက သူတို႔ရဲ ့ တူညီေသာ
စိတ္အေရာင္ေတြလား ၊ တူညီေသာ နွလံုးသားေတြ လား ၊ ကာလာမဲ့ေသာ
အျဖဴေလးေတြဆိုတာလား ၊ ပကာသနမပါတဲ့ ပကတိအေရာင္ေတြဆိုတာလား ၊ ... ? ? ?
ကၽြန္ေတာ္ မည္ကဲ့သို႔ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုျပရမည္နည္း ။ သို႔ေပသိ ... သူတို႔
အင္မတန္မွ ခန္႔ညားတင့္တယ္ ၊ လွပေနၾကပါတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ
၀တ္ခဲ့ရတဲ့ Uniform ေတြကေတာ့ ... တယ္လည္း အမ်ားသားဗ်ာ ။ ငယ္ငယ္က
ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္း ထိုးသံေလးေအာက္မွာ အျဖဴနဲ ့အစိမ္း။
ေက်ာင္းျပီးလို႔လုပ္ငန္းခြင္၀င္ေတာ့ ရွပ္အက်ီ ၤ ၊
ဘတ္ကီေဘာင္းဘီ(ဟိုအလုပ္ေျပာင္း ၊ ဒီအလုပ္ ေျပာင္း နဲ ့ Style တစ္မ်ိဳးစီနဲ ့
Uniform အမ်ိဳးမ်ိဳးကို မရိုးနိုင္ေအာင္လည္း ၀တ္ဆင္ခဲ့ဖူးပါတယ္ )ဒီလိုနဲ ့
STA ထဲေရာက္ခဲ့ျပန္ေတာ့ . . . အျဖဴေရာင္ သစ္လြင္ သန္႔ျပန္႔ေနတဲ့ ရွပ္အက်ီ
ၤျဖဴျဖဴေလးနဲ ့ ခ်ည္ပုဆိုး ပိုးကြက္စိပ္ေလးေတြ . . . ေလ ။
တစ္ေရြ႕ေရြ႕စီးဆင္းရင္း ~ ကာလေတြ တာရွည္စြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရသမွ်
အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြထဲမွာ နွစ္ျခိဳက္စြာတန္ဖိုးထား ၀တ္ဆင္ခဲ့တဲ့ Uniform
ေလးေတြေနရာမွာ ... ေက်ာင္း Uniform အျဖဴနဲ ့အစိမ္းေလးျပီးရင္ေတာ့… Save The Aged က လႊမ္းျခံဳေပးခဲ့တဲ့ အသစ္လြင္ဆံုးနဲ ့ အတင့္တယ္ဆံုးကၽြန္ေတာ္နွစ္သက္ျမတ္နိုး ၊ တန္ဖိုးထားခဲ့ရေသာ ရွပ္အက်ီ ၤ
ျဖဴျဖဴေလးႏွင့္ ပိုးခ်ည္ထည္ ကြက္စိပ္ပုဆိုးေလးပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ... ။
ျဖဴျဖဴေလးႏွင့္ ပိုးခ်ည္ထည္ ကြက္စိပ္ပုဆိုးေလးပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ... ။
အရင္က AllStar
ဖိနပ္မွ သိပ္ စီးခ်င္စမ္းတဲ့ကၽြန္ေတာ္ . . . ကတၱီပါဖိနပ္အပါးေလးနဲ ့လည္း
ပဲြလယ္တင့္တတ္ပါျပီ ။ Bossini မဟုတ္ရင္ေတာင္ Polo ေလာက္မွ
ခါးစြပ္ခ်င္တဲ့ကၽြန္ေတာ္ စတစ္ေကာ္လံျဖဴျဖဴေလး (၀ါ) အျဖဴေရာင္ရွပ္အက်ီ ၤေလး ေလာက္နဲ႔လည္း ေနသားတက် ျဖစ္ေနခဲ့ျပီ . . . ။ GIO မဟုတ္ရင္ေတာင္ 501
ေလာက္မွ ေဘာင္းဘီထင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ အခုေတာ့ ပုဆိုးကြက္စိပ္ေလးနဲ႔လည္း အေနေတာ္ပါပဲ...။ “ I’m proud to be Save The Aged member ” ဆိုျပီး ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုယ္ ခ်ီးေျမွာက္ လိုက္တယ္ဗ်ာ ။
အျဖဴေရာင္ရွပ္အက်ီ ၤသန္႔သန္႔ေလးကို ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ~ ဦးေခါင္းကိုေမာ့ ၊ လည္ကိုေက်ာ့ကာ၊
ေကာ္လံေလးေကာ့္ေနေအာင္ ေထာင္ရင္းေပါ့ ... လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ ့ မာတိကာမွာမနက္ျဖန္ေတြတိုင္း လွပေနဖို႔ ကၽြန္ေတာ္က အဲ့ဒီ Save The Aged ဆိုတဲ့ အသင္းေလး ဆီမွာ စရံသတ္ထားမိလိုက္ျပီ ။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ စာေလးတစ္ေၾကာင္းလိုေလ ... “ျပီးခဲ့တဲ့ မွတ္တိုင္ေတြထက္ ျဖတ္သန္းရမယ့္ လမ္းေတြမွာ
အတၳဳပတၱိေတြ လွေနဖို႔ရာ ပိုအေရးၾကီးတယ္”တဲ့ ။ အတိတ္မွာ ဘာေတြပဲ ရိွခဲ့ ရိွခဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ဆက္ရန္
ေသခ်ာေနတာမို႕ အနာဂတ္အာရုဏ္ဦးမွာ အျပာေရာင္လဲ့တဲ့ ေကာင္းကင္ေတြနဲ ့ ဆံုေတြ႔နိုင္ဖို႔ရာ ကၽြန္ေတာ္
ေတာ့ ထိုရပ္၀န္းေလးထဲ ၀င္ခဲ့ျပီဗ် ။ ေမတၱာတရားေတြအရံသင့္နဲ ့ ပန္းခ်ီဆဲြဖို႔ က်င့္ေနၾကတဲ့ သူတို႔ရဲ ့ၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဆးေရာင္လွလွျခယ္ပါရေစဗ်ာ…။
ေကာ္လံေလးေကာ့္ေနေအာင္ ေထာင္ရင္းေပါ့ ... လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ ့ မာတိကာမွာမနက္ျဖန္ေတြတိုင္း လွပေနဖို႔ ကၽြန္ေတာ္က အဲ့ဒီ Save The Aged ဆိုတဲ့ အသင္းေလး ဆီမွာ စရံသတ္ထားမိလိုက္ျပီ ။ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ စာေလးတစ္ေၾကာင္းလိုေလ ... “ျပီးခဲ့တဲ့ မွတ္တိုင္ေတြထက္ ျဖတ္သန္းရမယ့္ လမ္းေတြမွာ
အတၳဳပတၱိေတြ လွေနဖို႔ရာ ပိုအေရးၾကီးတယ္”တဲ့ ။ အတိတ္မွာ ဘာေတြပဲ ရိွခဲ့ ရိွခဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ဆက္ရန္
ေသခ်ာေနတာမို႕ အနာဂတ္အာရုဏ္ဦးမွာ အျပာေရာင္လဲ့တဲ့ ေကာင္းကင္ေတြနဲ ့ ဆံုေတြ႔နိုင္ဖို႔ရာ ကၽြန္ေတာ္
ေတာ့ ထိုရပ္၀န္းေလးထဲ ၀င္ခဲ့ျပီဗ် ။ ေမတၱာတရားေတြအရံသင့္နဲ ့ ပန္းခ်ီဆဲြဖို႔ က်င့္ေနၾကတဲ့ သူတို႔ရဲ ့ၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဆးေရာင္လွလွျခယ္ပါရေစဗ်ာ…။
မိုးစြတ္ေန
http://savetheaged.ning.com/profiles/blogs/4762429:BlogPost:134505
“အဲဒီ့အရပ္မွာ ၾကယ္ေတြလင္းေစသား”
“အဲဒီ့အရပ္မွာ ၾကယ္ေတြလင္းေစသား”
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေကာင္းကင္ေပၚက ၾကယ္ေလးေတြကို စိတ္၀င္တစား ေငးေမာ ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္။
အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ညေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ အိပ္ေပ်ာ္တဲ့ညေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ... ထက္ေကာင္းကင္ အာကာျပင္ကိုေမွ်ာ္ၾကည့္မိတိုင္း ဟိုးခပ္ေ၀းေ၀းက ၾကယ္ေလးေတြကိုျမင္မိတယ္။
သူတို႔ေတြကိုျမင္တိုင္း စိတ္ထဲမွာ တစ္စံုတစ္ရာကို ေတြးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ၾကယ္ေတြ ဘာေၾကာင့္ လင္းတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ မိုးေပၚမွာပဲ ေနတာလဲ။
ကေလးဘ၀က ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ့တဲ့ Twinkle Twinkle Little Stars ကဗ်ာေလးကို တစ္ခါျပန္လည္ ရြတ္ဆိုလိုက္တယ္။
“မိွတ္တုတ္ မိွတ္တုတ္ ၾကယ္ေလးေတြ . . . မိွတ္တုတ္ မိွတ္တုတ္ ၾကယ္ေလးေတြ” ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားတယ္...ၾကယ္ေတြ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္တာလဲ။
ေနာက္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကယ္ေလး တစ္လံုးျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဘယ္လိုပံုႏွယ္ ျဖစ္ခြင့္ရမလဲ။
ၾကယ္ေလးေတြက သစၥာရိွၾကတယ္။ ၾကယ္ေလးေတြက ရဲရင့္ၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္သမွ်အားေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ အမိေကာင္းကင္ၾကီးကို ေပးဆပ္ကာ အလင္းဓါတ္ေတြေပးၾကတယ္။
ၾကယ္ေလးေတြက ေကာင္းကင္ထဲမွာ ေနၾကတယ္။ ၾကယ္ေလးေတြက ေကာင္းကင္ထက္က ေၾကြက်တယ္။ အဲ့လိုၾကယ္ေလးေတြ ဘယ္မွာရိွလဲ။
ေကာင္းကင္ထဲမွာပဲ ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့မွာလား။ ေကာင္းကင္ထဲမွာပဲ ၾကယ္ေလးေတြရိွၾကတာလား။
* * * * * *
ၾကယ္ပန္းေလးေတြ ပ်ိဳးခဲ့သလိုပဲ .... ရိုးရိုးေလးနဲ႔ တိုးလို႔ မက္ခဲ့တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ အိပ္မက္ေလးေတြက STA တဲ့ဗ်ာ။ သူတို႔အားလံုးက ေကာင္းကင္ထက္က ၾကယ္ေတြလိုပဲ။
မိွတ္တုတ္ မိွတ္တုတ္ လင္းတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ .... ေျဗာင္ေျဗာင္တင္းတင္း ထြန္းလင္းခဲ့တယ္။ သူတို႔ အားလံုးမွာလည္း ေကာင္းကင္ျပင္ရိွတယ္။
သူတို႔ အားလံုးမွာလည္း အမိရင္ခြင္ရိွတယ္။ အဲဒီ့အရာ သူတို႔အားလံုးခ်စ္တဲ့ေနရာ ၊ သူတို႔အားလံုးခင္တြယ္တဲ့ေနရာ ၊ သူတို႔အားလံုးရဲ႕ေကာင္းကင္ျပင္
STA ဆိုတာ Save The Aged ( သက္ၾကီးရြယ္အိုေစာင့္ေရွာက္ေရးႏ
သူတို႔ေကာင္းကင္ၾကီးဟာ သူတို႔ရဲ႕ အိပ္မက္ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ေကာင္းကင္ၾကီးဟာ သူတို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္တယ္။
သူတို႔ေကာင္းကင္ၾကီး လွပေအာင္လည္း သူတို႔ေတြ ၾကိဳးစားၾကတယ္။ သူတို႔ ေကာင္းကင္အတြက္ေတာ့ သူတို႔ဟာ အျဖည့္စြက္ခံ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြ ျဖစ္ပါေစ...ေက်နပ္ေနၾကသူေတြ ပါေလ။
သူတို႔ရဲ႕ အလင္းဓါတ္ေလးေတြေၾကာင့္ သူတို႔ေတြရဲ႕ ေကာင္းကင္ျပင္ၾကီးကလည္း ေဖြးေဖြးျဖဴလို႔ ထြန္းလင္း ေနတယ္။ အဲဒီ့ေကာင္းကင္ၾကီးေၾကာင့္ အဲဒီ့ၾကယ္ေလးေတြထြန္းလင္းသလို ၊
အဲဒီ့ၾကယ္ေလးေတြေၾကာင့္ အဲဒီ့ေကာင္းကင္ၾကီး လွပေနတာေပါ့။
ေျပာရရင္... ေငြၾကယ္ပြင့္ သူရဲေကာင္းေလးေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ STAေကာင္းကင္ျပင္ၾကီးကို ေပးဆပ္၊ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကတယ္။
အဲဒီ့ေကာင္းကင္ထဲမွာ သူတို႔ခ်စ္တဲ့ ကိုယ္စားမိဘေတြရိွတယ္။ အဲဒီ့ေကာင္းကင္ထဲမွာ ႏြမ္းပါးခ်ိဳ႕တဲ့သူေတြရဲ႕ ေသာကအပူေတြရိွတယ္။
အဲဒီ့ေကာင္းကင္ထဲမွာ (STAဘိုးဘြားရိပ္သာျဖစ္ေျမာက္ဖိ
အဲဒီ့ေကာင္းကင္ထဲမွာ ျဗဟၼာစိုရ္ႏွလံုးသားနဲ႔ကိုယ္ခ်
တစ္ခ်ိဳ႕ၾကယ္ေလးေတြက ညအခါမွ ေတြ႔ျမင္ရတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ၾကယ္ေလးေတြက လသာမွ ေတြ႔ျမင္ရတယ္
တစ္ခ်ိဳ႕ၾကယ္ေလးေတြက ခဏတာသာ ေတြ႔ျမင္ရတယ္
( ျပီးရင္ ေျမျပင္ေပၚသက္ဆင္းလို႔ ေၾကြက်သြားၾကတယ္ )
ဒါေပမယ့္ Save The Aged ထဲက ၾကယ္ေလးေတြက ဘယ္ေသာအခါမွ
မေမွးမိွန္သြားေအာင္ ေတာက္ပ ၀င္းထင္ ထြန္းလင္းေနၾကတယ္ . . .
ဆိုပါစို႔ . . . STA ဟာ ေကာင္းကင္ျပင္တစ္ခုဆိုရင္ အဲ့ဒီအရပ္မွာ တန္ဂိုၾကယ္ေတြ ၊ ဓူ၀ံၾကယ္ေတြထက္ ... ကိုယ္ပိုင္ အဆင္း ၊ ကိုယ္ပိုင္အခ်င္း ၊ ကိုယ္ပိုင္အလင္းနဲ႔ ထြန္းလင္းမယ့္
ၾကယ္ကေလးေတြ အမ်ားၾကီး
( အမ်ားၾကီး ) ရိွဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ေကာင္းကင္ယံမွာ တစ္ပြင့္တည္း လင္းတဲ့ ၾကယ္က ထြန္းလင္း ေတာက္ပတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ အစီအရီလင္းတဲ့ ၾကယ္ေတြေၾကာင့္သာ အာကာျပင္ၾကီးလွေနမွာပါ။
ေကာင္းကင္ျပင္လွပဖို႔ဆိုတာ ၾကယ္ေတြ မ်ားမ်ား လင္းဖို႔ လိုအပ္တယ္... ဒါ့ေၾကာင့္ အဲ့ဒီ အရပ္မွာ ၾကယ္ေတြ(မ်ားမ်ား) လင္းပါေစသား . . . ။
STA ( ၃ ) ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ
မိုးစြတ္ေန
22.12.2012 ( Sat: )
10 : 59 A.M.
မွတ္ခ်က္ ။ ။ Save The Aged သက္ၾကီးရြယ္အိုေစာင့္ေရွာက္ေရးႏွင့္ေထာက္ပ့ံေရး ပရဟိတလူငယ္မ်ားအသင္း၏ ၃ ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရ ဂုဏ္ျပဳရင္း . . .
www.savetheaged.ning.com
Saturday, 2 February 2013
"အလုပ္ထဲမွာ ေနတတ္ဖုိ႔လုိတယ္။"
အလုပ္ထဲတြင္ အဆင္ေျပစြာ ေနတတ္ေနဖို ့ေနနည္း ( ၅ ) ခ်က္
၁။ သင္သည္ ေဟာခန္းအတြင္း ဟုိမွ သည္မွ ျဖတ္ေလွ်ာက္ေသာအခါ လက္ထဲတြင္ စာရြက္ တစ္ရြက္ အၿမဲပါပါေစ။
လက္ထဲမွာ စာရြက္တစ္ရြက္နဲ႔ ဟုိမွ သည္မွ ျဖတ္ေလွ်ာက္သူသည္ အမ်ားအျမင္တြင္ အေရးေပၚ အစည္းေ၀းအတြက္
အလုပ္ ႀကိဳးစားေနသေရာင္ ထင္ေစ၏။ စာရြက္ မပါတဲ့သူကေတာ့ ေကာ္ဖီဆုိင္ သြားမည့္ အလား ဆင္တူသည္။
အဲ..သတင္းစာကုိ ကုိင္ၿပီး ျဖတ္ေလွ်ာက္သူကေတာ့ ေရအိမ္ သြားမည့္သူျဖစ္၏။
၂။ သာမာန္ အလုပ္ျဖစ္ေသာ္ျငား အလုပ္မ်ား ေနသည္၊ ႀကိဳစားေနသည္ဟု အမ်ားထင္ေအာင္ ကြန္ပ်ဴတာကုိ သဲႀကီးမဲႀကီး
ၾကည့္ ကာ လုပ္ပါ။ အမ်ားအျမင္တြင္ တင့္တယ္၏။ အလုပ္မရွိက မိမိ ပါစင္နယ္ ေမးခ်က္ျခင္း။ မိမိ လစာတြက္ျခင္း မ်ား
လုပ္နုိင္သည္။ ခ်က္တင္ ၀င္ပါက သတိထားပါ။ တစ္ေယာက္ထဲ မရယ္မိပါေစႏွင့္။
၃။ လံုး၀အလုပ္မရွိသည့္အခါ မိမိ ၀က္ဘေလာ့၏ တန္းပလိတ္ျပင္ျခင္း။ ဘေလာ့ နွင့္ပတ္သက္ေသာ နည္းပညာ ေလ့လာျခင္မ်ား လုပ္ပါ။ သင္၏ အထက္ အႀကီးကဲ (သုိ႔) သူေဌးမွ ေတြ႔ရွိသြားပါက ေရွ႔လာမည့္ ပေရာခ်က္ အတြက္ နည္းပညာ ေဆာ့၀ဲအသစ္မ်ား ေလ့လာေနသည္ဟု ေျဖပါ။ သင့္အားခ်ီးက်ဴး ေပလိမ့္မည္။
၄။ သင္၏စားပြဲအား စာရြက္မ်ား ဖုိင္မ်ားျဖင့္ ရႈပ္ပြေနပါေစ။ ဧကန္ ထုိသူသည္ အလုပ္မ်ားေသာသူျဖစ္ေပသည္။ အလုပ္ေဖၚ
တစ္စံုတစ္ဦး သင့္စားပြဲနား ကပ္လာပါက “အရမ္း အလုပ္မ်ားတာ.. ရွင္းဖုိ႔အခ်ိန္မရဘူး” စသည္ အိုက္တင္ ျဖင့္ ေျပာပါ။
ထုိသုိ႔ေျပာရင္း စာရြက္ တစ္ခုအားရွာေနပါ။ လက္တစ္ဖက္က ေမာက္စ္ကုိ မလႊတ္ ပါနွင့္။
၅။ အလုပ္အား အျခားသူမ်ားထက္ ေစာေရာက္ေအာင္ ေလ့က်င့္ထားပါ။ (အီးေမးခ်က္ပါ) ထမင္းစားခ်ိန္ မ်ားတြင္ အျခားသူမ်ား ထသြားလဲ မိမိသည္ အလုပ္မ်ားေနေသးသည္ သကဲ့သုိ႔ အခန္းထဲမွ ေနာက္ဆံုးထြက္ပါ။
(ဂ်ီ ေတာ့ခ္ မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ႏႈတ္ဆက္ပါ)
ဒီလိုၾကီးေတာ့ မေနနဲ ့ဗ်ာ … ဟီးဟီး
:))
ကၽြန္ေတာ့္မ်ား ေစာင္းေရးထားသလား မွတ္ရတယ္ ။ @ _ @
Fm = > forward message
"လက္ေဆာင္မြန္မွ …"
ဆရာ ျမတ္ျငိမ္း ဘာသာျပန္ေရးသားေသာ …
ေဒါက္တာ စပင္ဆာဂၽြန္ဆင္၏ လက္ေဆာင္မြန္မွ …
နွစ္သက္မိေသာ note တစ္ခ်ိဳ ့ ~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
လက္ေဆာင္မြန္ ဘာလဲဆိုတာ
သင္ သိထားျပီးသားပါ ။
အဲဒါကို ဘယ္မွာရွာရမလဲဆိုတာ
သင္ သိထားျပီးသားပါ ။
ေနာက္ျပီး လက္ေဆာင္မြန္က
သင္ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္နဲ ့ ေအာင္ျမင္ေအာင္
ဘယ္လိုစြမ္းေဆာင္ေပးနိုင္တယ္ဆိုတာ
သင္ သိထားျပီးသားပါ ။
သင္ ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးအရြယ္တုန္းက
ဒီအေၾကာင္း အသိဆံုးျဖစ္ခဲ့တယ္ ။
တကယ္ေတာ့ သင္ ေမ့ေလ်ာ့ေနတာပါ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
လက္ေဆာင္မြန္ ဆိုတာ
အတိတ္ မဟုတ္သလို
အနာဂတ္လည္း မဟုတ္ ။
လက္ေဆာင္မြန္ ဆိုတာ
ပစၥဳပၸန္ပါ ။
လက္ေဆာင္မြန္ ဆိုတာ
ယခု လက္ရိွအခ်ိန္ပါ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ဆင္းရဲဒုကၡ အေရာက္ဆံုး
အေျခအေနေတြမွာေတာင္
လက္ရိွ ပစၥကၡကာလမွာ
အဆင္ေျပေခ်ာေမြ ့တဲ့အေၾကာင္း
အာရံုျပဳထားရင္
သင္ ပိုျပီး စိတ္ခ်မ္းေျမ ့လာလိမ့္မယ္ ။
ေနာက္ျပီး မွားေနတာေတြကို
ျပန္ျပီး တည့္မတ္နိုင္ေအာင္
လိုအပ္ေနတဲ့ အားမာန္ေတြ
ယံုၾကည္မႈေတြ ေပးလိမ့္မယ္ ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ပစၥဳပၸန္မွာ တည္ေအာင္ေနတယ္ဆိုတာ
အာရံုပ်ံ ့လြင္မႈေတြကို ဖယ္ထုတ္ျပီး
ေလာေလာလတ္လတ္ အေရးၾကီးေနတာေတြကို
အာရံုစိုက္ျခင္းပဲ ျဖစ္တယ္ ။
သင့္ အာရံု၀င္စားမႈဟာ
သင့္ အတြက္ သင္ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးေပးတဲ့
လက္ေဆာင္မြန္ပဲ ျဖစ္ေပတယ္ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
အတိတ္ အေတြ ့အၾကံဳေတြကေန
သင္ယူဆည္းပူးမႈ မျပဳခဲ့ဘူးဆိုရင္
အတိတ္ကို အတိတ္မွာပဲ ထားခဲ့ဖို ့
ခက္ခဲ ပင္ပန္းေပလိမ့္မယ္ ။
သင္ယူဆည္းပူးမႈ ျပဳလုပ္ျပီးတာနဲ ့
အတိတ္ကို အတိတ္မွာ ထားရစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ပစၥဳပၸန္ကို တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္
သင္ စြမ္းေဆာင္ရာေရာက္တယ္ ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ပစၥဳပၸန္ကာလမွာ
သင္ စိတ္ဆင္းရဲေနတဲ့အခါမ်ိဳး
ဒါမွမဟုတ္
မေအာင္ျမင္ဘူးလို ့ခံစားေနရခ်ိန္မ်ိဳး
အဲဒီအခ်ိန္ဟာ
အတိတ္ျဖစ္ရပ္ေတြကေန
သင္ခန္းစာထုတ္ယူရမယ့္
ဒါမွမဟုတ္
အနာဂတ္အတြက္ စီမံကိန္းခ်ရမယ့္
အခ်ိန္ပဲ ျဖစ္တယ္ ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
အတိတ္တုန္းက ဘာျဖစ္ခဲ့သလဲဆိုတာ
ျပန္ျပီး ဆန္းစစ္ေလ့လာပါ ။
အဲဒီျဖစ္ရပ္ေတြကေန
အဖိုးတန္သင္ခန္းစာတစ္ခုခု ထုတ္ယူပါ ။
သင္ ထုတ္ယူရရိွတဲ့ သင္ခန္းစာကို
ပစၥဳပၸန္ကာလ တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေရးအတြက္
အသံုးခ်ပါ ။
သင္ အတိတ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလို ့မရဘူး ။
ဒါေပမယ့္ အတိတ္ကေန သင္ခန္းစာ
ထုတ္ယူလို ့ရတယ္ ။
အေနအထား တူတာေတြေပၚေပါက္လာရင္
အေၾကာင္းကိစၥေတြကို မတူ ျခားနားေအာင္ ေဆာင္ရြက္
ျပီးေတာ့ ပိုျပီး ထြန္းေပါက္ေအာင္ျမင္တဲ့
ပစၥဳပၸန္ကာလကို ေပ်ာ္ရႊင္ခံစားပါေလ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
အနာဂတ္ကို
ဘယ္သူမွ ၾကိဳတင္ေဟာကိန္းထုတ္လို ့မရသလို
ဘယ္သူမွ ထိန္းခ်ဳပ္လို ့မရဘူး ။
ဒီလိုျဖစ္ေပမယ့္လည္း
သင္ ေတြ ့လို ၊ ျမင္လိုတာကို မ်ားမ်ား စီမံကိန္းခ်ေလ
ပစၥဳပၸန္မွာ
သင္ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကရမႈ နည္းေလ
ေနာက္ျပီး အနာဂတ္ကို
ပိုျပီး သိေန ၊ ျမင္ေန ေလေပါ့ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
သာယာလွပတဲ့ အနာဂတ္ဘ၀ဟာ
ဘယ္လိုေနမလဲ ဆိုတာ
စိတ္ကူးပံုရိပ္ ေဖာ္ၾကည့္ပါ ။
အဲဒီဘ၀မ်ိဳး ျဖစ္ထြန္းလာေအာင္
လက္ေတြ ့က်တဲ့ စီမံကိန္းတစ္ခု ဖန္တီးပါ ။
သင့္ စီမံကိန္းကို ေလာေလာဆယ္ပဲ
အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
သင္ ဘယ္ပံု ဘယ္နည္း
တံုျပန္ ေဆာင္ရြက္သလဲဆိုတာ
သင့္ ရည္မွန္းခ်က္ေပၚမွာ တည္မွီေနတယ္ ။
သင္ စိတ္ခ်မ္းသာျပီး
ပိုမိုေအာင္ျမင္ လိုလာျပီဆိုလွ်င္
သင့္ အေနနဲ ့မ်က္ေမွာက္ကာလမွာ
ေပ်ာ္၀င္ေနထိုင္ရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္ေနျပီေပါ့ ။
ပစၥဳပၸန္ကို အတိတ္ထက္ပိုျပီး
သာလြန္ေကာင္းမြန္ေစခ်င္လာျပီဆိုရင္
သင့္အေနနဲ ့မ်က္ေမွာက္ကာလမွာ
ေပ်ာ္၀င္ေနထိုင္ရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္ေနျပီေပါ့ ။
ပစၥဳပၸန္ကို အတိတ္ထက္ပိုျပီး
သာလြန္ေကာင္းမြန္ေစခ်င္လာျပီဆိုရင္
သင့္ အေနနဲ ့ အတိတ္ကေန
သင္ခန္းစာထုတ္ယူရမယ့္ အခ်ိန္ျဖစ္ေနျပီေပါ့ ။
အနာဂတ္ကို ပစၥဳပၸန္ထက္ပိုျပီး
ထြန္းလင္းေတာက္ေျပာင္ေစခ်င္လာျပီဆိုရင္
သင့္အေနနဲ ့ အနာဂတ္အတြက္
စီမံကိန္းခ်ရမယ့္ အခ်ိန္သင့္ေနျပီေပါ့ ။
သင္ဟာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရိွရိွေနထိုင္ျပီး
လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါ
ေနာက္ျပီး
မ်က္ေမွာက္ကာလမွာ အေရးၾကီးတာကို
တံု ့ျပန္ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါ
ဦးစီး ဦးေဆာင္ျပဳရာမွာ
စီမံခန္ ့ခဲြရာမွာ
ကူညီေထာက္ပံ့ရာမွာ
အေဆြခင္ပြန္းဖဲြ ့ရာမွာ
ေနာက္ျပီး
ေမတၱာထားရာမွာ
သင့္စြမ္းရည္ေတြ ပိုမိုျမင့္မားလာေတာ့တယ္ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတာ
သင္ ကိုယ္စြမ္း ကိုယ္စရိွသေလာက္
ထြန္းေပါက္လာျခင္းျဖစ္တယ္ ။
ေနာက္ျပီး လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တဲ့
ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္မ်ားဆီကို
ခရီးေပါက္ ေအာင္ျမင္ျခင္းျဖစ္တယ္ ။
ငါတို ့အတြက္
ေအာင္ျမင္မႈ ဘာလဲဆိုတာကို
ငါတို ့တစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္း
အဓိပၸာယ္ ကိုယ္စီဖြင့္ၾကတယ္ ။
Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
သင္၏ ပစၥဳပၸန္ကာလမ်ားကို အသံုးခ်နည္း သံုးသြယ္
-----------------------------------------------------
သင္ စိတ္ခ်မ္းသာျပီး ေအာင္ျမင္သူျဖစ္လိုတဲ့အခါ ~~~
ပစၥဳပၸန္မွာ ေမြ ့ေပ်ာ္ေနထိုင္ပါ ။
ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ကို အာရံုျပဳပါ ။
သင့္ရည္မွန္းခ်က္ကို အသံုးျပဳျပီး ေလာေလာဆယ္အေရးၾကီးေနတဲ့ကိစၥကို
တံု ့ျပန္ေဆာင္ရြက္ပါ။
ပစၥဳပၸန္ကို အတိတ္ထက္ပိုျပီး သာလြန္ေကာင္းမြန္လိုတဲ့အခါ ~~~
အတိတ္ကေန သင္ခန္းစာ ထုတ္ယူပါ ။
အတိတ္ျဖစ္ရပ္ေတြကို ေလ့လာဆန္းစစ္ပါ ။
အဲဒီ ျဖစ္ရပ္ေတြထဲက တန္ဖိုးရိွတဲ့ သင္ခန္းစာထုတ္ယူပါ ။
ပစၥဳပၸန္မွာ အတိတ္တုန္းကနဲ ့မတူေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါ ။
အနာဂတ္ကို ပစၥဳပၸန္ထက္ သာလြန္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဖန္တီးခ်င္တဲ့အခါ ~~~
အနာဂတ္အတြက္ စီမံကိန္းခ်ပါ ။
သာယာေ၀စည္တဲ့ အနာဂတ္ပံုရိပ္ကို ျမင္ေယာင္ၾကည့္ပါ ။
အဲဒီပံုရိပ္ တကယ္ျဖစ္လာေအာင္ အေထာက္အကူျပဳမယ့္ အစီအစဥ္ေတြ ခ်မွတ္ပါ။
သင့္စီမံကိန္းကို ပစၥဳပၸန္မွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ပါ ။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
The Gift that Makes You Happy and Successful at Work & in Life !
ကၽြန္ေတာ္ဖတ္မိေသာအခါ ေကာင္းလြန္းလို ့
လက္အေညာင္းခံ ရိုက္ တင္ ထားပါသည္ ။
"ဒီေန႔ျမန္မာ့အေမမ်ားေန႔"
ဒီေန႔အေမမ်ားေန႔တဲ့ ! ! !
(ဘဘဦးသုခသတ္မွတ္ေပးတဲ့ျမန္
Cyprus က အမတစ္ေယာက္က လွမ္းျပီး remind လုပ္တယ္။
ျပီးေတာ့ သူကလည္း message လွမ္းပို႔တယ္။
ရံုးျပန္ရင္ ေမေမ့အတြက္ လက္ေဆာင္တစ္ခုခု၀ယ္သြားတဲ့ . . .
ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ေတြရွဳပ္ေနတယ္ ေမေမ
ဒါေပမယ့္ ~ ဒီေန႔က ဘာဆိုတာ . . . အမွတ္တရရိွပါတယ္။
ျမန္မာ့အေမမ်ားေန႔၊ ျမန္မာ့အေဖမ်ားေန႔၊
ကမာၻ႔အေမမ်ားေန႔၊ ကမာၻအေဖမ်ားေန႔၊
ကမာၻ႔မိဘမ်ားေန႔ ... အဲ့ေန႔ေတြဆို
ကၽြန္ေတာ္လံုး၀မေမ့ဘူး . . . ေမေမ။
အေမမ်ားေန႔အမွတ္တရတဲ့ ... ေဖ့ဘြတ္ၾကီးေပၚမွာ
သူမ်ားေတြ ကဗ်ာေတြေရးၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္းသူတို႔ေတြလို ေရးခ်င္တာေပါ့
ဒါေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္မေရးျဖစ္ဘူး ~ ေမေမ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းေပးလို႔လူျ
ေမေမေမြးေပးခဲ့လို႔ အသက္ရွင္ခြင့္ရခဲ့တာ . . .။
ေမေမဟာ . . .
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ငိုသံခ်ိဳခ်ိဳ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕သင္ရိုးညႊန္းတ
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းအိမ္ တံခါး၀မွ စိတ္တြင္းသို႔ ေဖာက္ျမင္ႏိုင္ခဲ့သူ
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀အဘိဓါန္ကို စ/လယ္/ဆံုး ေၾကညက္ခဲ့သူ
Happy Mother's Day ပါ ... ေမေမ
သူမ်ားေတြလို ေမေမ့ကို ခ်စ္တယ္/အရမ္းခ်စ္တယ္လို႔
ေျပာခ်င္ပါတယ္ ~ ဒါေပမယ့္ ေျပာမထြက္ဘူး ... ေမေမ
ေျပာေနက်မဟုတ္ေတာ့ ~ ပါးစပ္က မ၀ံ့ရဲဘူး
မဟုတ္တဲ့ေနရာမွာ ရွက္ေနတယ္ . . . :(
ေမေမ့ကို ရိွခိုးျပီးမွ ရံုးသြားခဲ့တာ
ေန႔စဥ္တိုင္းမပ်က္ခဲ့ဘူး...
ဒါေပမယ့္ ~ ေမေမ့ကိုခ်စ္တယ္လို႔
တစ္ရက္မွ ေျပာမထြက္ခဲ့ဘူး . . . ။
(ဘဘဦးသုခသတ္မွတ္ေပးတဲ့ျမန္
Cyprus က အမတစ္ေယာက္က လွမ္းျပီး remind လုပ္တယ္။
ျပီးေတာ့ သူကလည္း message လွမ္းပို႔တယ္။
ရံုးျပန္ရင္ ေမေမ့အတြက္ လက္ေဆာင္တစ္ခုခု၀ယ္သြားတဲ့ . . .
ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ေတြရွဳပ္ေနတယ္ ေမေမ
ဒါေပမယ့္ ~ ဒီေန႔က ဘာဆိုတာ . . . အမွတ္တရရိွပါတယ္။
ျမန္မာ့အေမမ်ားေန႔၊ ျမန္မာ့အေဖမ်ားေန႔၊
ကမာၻ႔အေမမ်ားေန႔၊ ကမာၻအေဖမ်ားေန႔၊
ကမာၻ႔မိဘမ်ားေန႔ ... အဲ့ေန႔ေတြဆို
ကၽြန္ေတာ္လံုး၀မေမ့ဘူး . . . ေမေမ။
အေမမ်ားေန႔အမွတ္တရတဲ့ ... ေဖ့ဘြတ္ၾကီးေပၚမွာ
သူမ်ားေတြ ကဗ်ာေတြေရးၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္းသူတို႔ေတြလို ေရးခ်င္တာေပါ့
ဒါေပမယ့္ ... ကၽြန္ေတာ္မေရးျဖစ္ဘူး ~ ေမေမ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းေပးလို႔လူျ
ေမေမေမြးေပးခဲ့လို႔ အသက္ရွင္ခြင့္ရခဲ့တာ . . .။
ေမေမဟာ . . .
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ငိုသံခ်ိဳခ်ိဳ
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕သင္ရိုးညႊန္းတ
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းအိမ္ တံခါး၀မွ စိတ္တြင္းသို႔ ေဖာက္ျမင္ႏိုင္ခဲ့သူ
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀အဘိဓါန္ကို စ/လယ္/ဆံုး ေၾကညက္ခဲ့သူ
Happy Mother's Day ပါ ... ေမေမ
သူမ်ားေတြလို ေမေမ့ကို ခ်စ္တယ္/အရမ္းခ်စ္တယ္လို႔
ေျပာခ်င္ပါတယ္ ~ ဒါေပမယ့္ ေျပာမထြက္ဘူး ... ေမေမ
ေျပာေနက်မဟုတ္ေတာ့ ~ ပါးစပ္က မ၀ံ့ရဲဘူး
မဟုတ္တဲ့ေနရာမွာ ရွက္ေနတယ္ . . . :(
ေမေမ့ကို ရိွခိုးျပီးမွ ရံုးသြားခဲ့တာ
ေန႔စဥ္တိုင္းမပ်က္ခဲ့ဘူး...
ဒါေပမယ့္ ~ ေမေမ့ကိုခ်စ္တယ္လို႔
တစ္ရက္မွ ေျပာမထြက္ခဲ့ဘူး . . . ။
" ရင္၀ယ္ျငိတဲ့ အင္အားကဗ်ာ "
" ထိပ္ဆံုးသို ့"
တစ္ေတာင္ေပၚ တစ္ေတာင္ဆင့္
ေတာင္အျမင့္ ပတ္ျခံရံ
တစ္ေတာင္ဆံုးျပန္ေတာ့
တစ္လံုးက်န္ျပန္ေပသမို႔
ဖန္ဖန္ေလ အားအင္ႏိႈးလို႔ရယ္
ၾကိဳးေလွ်ာက္ရျပန္ ...
ခါတစ္ေလ တကယ္ပန္းတာေၾကာင့္
ေတာ္ပါၿပီ ဆက္မလွမ္းခ်င္ဘု
ရပ္တန္းက ရပ္မယ္ၾကံ
အမွန္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား
စခဲ့မိဟာေပါ့ ...
တစ္ေန႔မွာ ဆံုးရာေရာက္ပါလိမ့္
အားေလွ်ာ့ကာ ဆုတ္ခ်င္စမ္းပါနဲ႔
စိတ္ႏြမ္းအသာေျဖဦး ...
မာလာေငြ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္
ငွက္ေတးကို အာရံုဆင္လို႔
မူတသြင္ အားအင္သစ္လိုက္ပါ့
ခ်စ္ဖြယ့္လူသား ... ။ ~ ။
((ေငြတာရီ ))
" ခ်စ္တဲ ့ေမေမ "
မင္း'...လူ ့ျပည္ကိုသက္ဆင္းဖို ့အေရး
မရဏေသတြင္းေဘးကေန
ေျခတစ္ဖက္ဆင္းေပးခဲ့တာ
ဘယ္သူလဲ ...
မင္း'...အငိုတိတ္ဖို ့အေရး
ညသန္းေခါင္ယံမွာ အိပ္ပ်က္ကာ
ေတးေခ်ာ့ျမဴေပးခဲ့တာ
ဘယ္သူလဲ ...
မင္း'...ေလာကဓံမုန္တိုင္းနာက်င္တိုင္းမွာ
အရွံဴးကိုဖယ္ခြာလို ့
အျပံဳးနဲ ့ၾကိဳလင့္ေပးခဲ့တာ
ဘယ္သူလဲ ...
မင္း'...ေကာင္းကင္မွာ
ၾကယ္တစ္စင္းထြန္းလင္းဖို ့့့့့့့့့အေရး
ေမွ်ာ္လင့္ေပးခဲ့တာ
ဘယ္သူလဲ ...
ဒီလိုမ်ိဳးအေတြးစေတြနဲ ့ဘ၀
ေက်ာက္စက္ရည္ထက္ေအးျမတဲ ့
ေမေမရဲ ့ေမတၱာတရားကို
သား'...သတိတရနဲ ့ေရးခ်လိုက္ျပီဗ်ာ ... ။ ~ ။
11.5.2008 (ကမာၻ ့ေမေမမ်ားေန ့အမွတ္တရ )
♥MOESUTNAY♥
---
International Mother's Day is Second Sunday in May !!!!
8.8.2011 မွာ က်ေရာက္မည့္ ကမာၻ ့ေမေမမ်ားေန ့အမွတ္တရ
ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့မွာ တင္ခဲ့ဖူးေသာ ပို ့စ္အေဟာင္းေလးပါ ။
ကိုးလလြယ္ ဆယ္လဖြားလို ့ လူလားေျမာက္ေအာင္ ေမြးဖြားသန္ ့စင္ေပးခဲ့ေသာ
ေမြးေမေမနဲ ့တကြ ပုခက္လဲႊေသာလက္မ်ား ၊ နို ့တိုက္မိခင္မ်ား ၊ ကမာၻေျမတစ္ခြင္မွ
"အေမ" ဟူေသာ ဣတိၳလိင္ မ်ား အားလံုး အားလံုးကို ဦးခိုက္ညႊတ္တြားရင္း
ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ေမေမမ်ားေန ့ျဖစ္ပါေစလို ့ . . . ။
ဆႏၵမြန္ျပဳရင္း . . . ♥ ♥ ♥
♥မိုးစြတ္ေန♥
"ခဲမွန္ဖူးတဲ့ ရန္ကုန္သၾကၤန္"
by Moesut Nay on Friday, 15 April 2011 at 01:40
================
ေဟာဒီ့ က်ီးလန္ ့စာစားျမိဳ ့ေလးမွာ
ပဲြေတာ္တစ္ခုဟာ စည္ကားေနရွာေပါ့ . . .
ခဲထိဖူးတဲ့ စာသူငယ္ေတြ
အထိတ္တလန္ ့နဲ ့ စိတ္မသန္ ့ေပမယ့္ . . .
ေပ်ာ္ၾကတဲ့သူေတြလည္း ေပ်ာ္ၾကရွာပါေလ
စြတ္စိုလတ္ဆတ္တဲ့ သၾကၤန္ရနံ ့ေတြက
လူငယ္ေတြေပၚကို စီးက်ၾကတယ္ . . .
ဟန္ၾကြၾကြမာန္လႊလႊ ဖူးၾကပြင့္ၾကမယ့္
ပိေတာက္ပန္း
ေဟာဟိုဘက္မွာ ေနေျခာက္လွမ္းေနတဲ့
ကေလးေတြ
သၾကၤန္ေရဘယ္မခမ္း အိမ္မျပန္စတမ္းဆိုတဲ့
အိုဘယ့္ "အလန္း" ေတြေပါ့ . . .
ပုလင္းေတြေမာ့ အပ်င္းေျပေဆာ့ကာ
ေအာ့ . . . အတြင္းေၾကရင္ေတာ့
ေဟာ့ . . . အတိနဲ ့
ေရွာ့ . . . ရိွမယ္ေနာ္
ပ်ံသန္းမယ့္ ေႏြဦးမွာ
ပိေတာက္ေတြမဖူးရင္လည္း ေနပါေစ . . .
ဒီသၾကၤန္ေရ ေအးပါေစ . . .
ေသြးနဲ ့ေဆးဖို ့ ေ၀းပါေစ . . . ။ ~ ။
♥MOESUTNAY♥
14.4.2011
( Thu: )
6 :30 p.m.
( သၾကၤန္အက်ေန ့ )
ေဟာဒီ့ က်ီးလန္ ့စာစားျမိဳ ့ေလးမွာ
ပဲြေတာ္တစ္ခုဟာ စည္ကားေနရွာေပါ့ . . .
ခဲထိဖူးတဲ့ စာသူငယ္ေတြ
အထိတ္တလန္ ့နဲ ့ စိတ္မသန္ ့ေပမယ့္ . . .
ေပ်ာ္ၾကတဲ့သူေတြလည္း ေပ်ာ္ၾကရွာပါေလ
စြတ္စိုလတ္ဆတ္တဲ့ သၾကၤန္ရနံ ့ေတြက
လူငယ္ေတြေပၚကို စီးက်ၾကတယ္ . . .
ဟန္ၾကြၾကြမာန္လႊလႊ ဖူးၾကပြင့္ၾကမယ့္
ပိေတာက္ပန္း
ေဟာဟိုဘက္မွာ ေနေျခာက္လွမ္းေနတဲ့
ကေလးေတြ
သၾကၤန္ေရဘယ္မခမ္း အိမ္မျပန္စတမ္းဆိုတဲ့
အိုဘယ့္ "အလန္း" ေတြေပါ့ . . .
ပုလင္းေတြေမာ့ အပ်င္းေျပေဆာ့ကာ
ေအာ့ . . . အတြင္းေၾကရင္ေတာ့
ေဟာ့ . . . အတိနဲ ့
ေရွာ့ . . . ရိွမယ္ေနာ္
ပ်ံသန္းမယ့္ ေႏြဦးမွာ
ပိေတာက္ေတြမဖူးရင္လည္း ေနပါေစ . . .
ဒီသၾကၤန္ေရ ေအးပါေစ . . .
ေသြးနဲ ့ေဆးဖို ့ ေ၀းပါေစ . . . ။ ~ ။
♥MOESUTNAY♥
14.4.2011
( Thu: )
6 :30 p.m.
( သၾကၤန္အက်ေန ့ )
" စာအုပ္ထဲက ဒႆနတစ္ခ်ိဳ ့"
by Moesut Nay on Wednesday, 1 June 2011 at 00:21
“ကိုယ္တိုင္အိပ္မွ အိပ္ေပ်ာ္မွာ”
=================
♦ မနာလိုမျဖစ္နွင့္
လုပ္တဲ့သူက ေနရာရမွာပဲ . . .
♦ တန္ဖိုးဆိုတာ ၾကည့္တဲ့သူ ၊
သိတဲ့သူအေပၚမွာပဲ မူတည္တယ္ . . .
♦ အေျပာၾကီးတာမလုပ္ခ်င္တာကို
ဖံုးကြယ္တဲ့ နည္းတစ္မ်ိဳးပဲ . . .
♦ ေနွးေနတာအေရးမၾကီးဘူး
ရပ္မေနဖို ့ အေရးၾကီးတယ္ . . .
♦ အသိတရားရိွရိွနဲ ့ စာရိတၱေကာင္းေအာင္
ၾကိဳးစားရင္ လူရာ၀င္တာပါပဲ . . .
♦ အျပစ္မရွာၾကပါနွင့္ အေျဖရွာၾကပါ
အေရးမၾကီးတာကို အပ္ေၾကာင္းမထပ္မိပါေစနွင့္ . . .
♦ လိုသေလာက္ မရနိုင္ေပမဲ့
လုပ္သေလာက္ေတာ့ ရနိုင္ပါတယ္ . . .
♦ အခ်ိန္ျဖဳန္းတာဟာ
ဥစၥာျဖဳန္းတာထက္ နွေျမာဖို ့ေကာင္းတယ္ . . .
အေမဘယ္ေလာက္သိပ္သိပ္ ကိုယ္တိုင္အိပ္မွ အိပ္ေပ်ာ္မွာပါ . . . ။ ~ ။
p.s = > ဖတ္မိ ၊ မွတ္မိ ၊ စုထားမိေသာ . . . ဒႆန ၊ စာစုေလးတစ္ခ်ိဳ ့
=================
♦ မနာလိုမျဖစ္နွင့္
လုပ္တဲ့သူက ေနရာရမွာပဲ . . .
♦ တန္ဖိုးဆိုတာ ၾကည့္တဲ့သူ ၊
သိတဲ့သူအေပၚမွာပဲ မူတည္တယ္ . . .
♦ အေျပာၾကီးတာမလုပ္ခ်င္တာကို
ဖံုးကြယ္တဲ့ နည္းတစ္မ်ိဳးပဲ . . .
♦ ေနွးေနတာအေရးမၾကီးဘူး
ရပ္မေနဖို ့ အေရးၾကီးတယ္ . . .
♦ အသိတရားရိွရိွနဲ ့ စာရိတၱေကာင္းေအာင္
ၾကိဳးစားရင္ လူရာ၀င္တာပါပဲ . . .
♦ အျပစ္မရွာၾကပါနွင့္ အေျဖရွာၾကပါ
အေရးမၾကီးတာကို အပ္ေၾကာင္းမထပ္မိပါေစနွင့္ . . .
♦ လိုသေလာက္ မရနိုင္ေပမဲ့
လုပ္သေလာက္ေတာ့ ရနိုင္ပါတယ္ . . .
♦ အခ်ိန္ျဖဳန္းတာဟာ
ဥစၥာျဖဳန္းတာထက္ နွေျမာဖို ့ေကာင္းတယ္ . . .
အေမဘယ္ေလာက္သိပ္သိပ္ ကိုယ္တိုင္အိပ္မွ အိပ္ေပ်ာ္မွာပါ . . . ။ ~ ။
p.s = > ဖတ္မိ ၊ မွတ္မိ ၊ စုထားမိေသာ . . . ဒႆန ၊ စာစုေလးတစ္ခ်ိဳ ့
"ေခတ္တစ္ေခတ္ရဲ႕ အိုလူငယ္"
by Moesut Nay on Thursday, 17 January 2013 at 22:05 ·
ကဗ်ာမေရးတတ္ရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
ပရဟိတအလုပ္မလုပ္ရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
ႏိုင္ငံေရးမသိရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
သီခ်င္းမဆိုတတ္ရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
ဂစ္တာမတီးတတ္ရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
ဖက္ရွင္ဆိုတာနားမလည္ရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
ကြန္ပ်ဴတာမသံုးတတ္ရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
လက္ကိုင္ဖုန္းမရိွရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
ဘာသာစကားတစ္ခုခု မတတ္ရင္
မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ
.
.
.
ကၽြန္ေတာ္ဟာ (၂၁)ရာစုကို
ေရာက္ေနျပီဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္ . . . ။
@_@
မိုးစြတ္ေန
Moesut Nay
17.1.2013(Thurs)
9:00 P.M.
သင္လည္းပဲ ၂၁ ရာစု၏ ေခတ္လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ဒီကဗ်ာထဲမွ အလံုးစံုမဟုတ္ေတာင္ တစ္ပိုဒ္ပိုဒ္မွ သက္ေသျပဳေနပါလိမ့္မည္ . . . ။ :)
စာၾကြင္း ။ ။ “ပရဟိတအလုပ္မလုပ္ရင္ . . . မျဖစ္ေတာ့တဲ့အခါ” …. ဆိုသည္မွာ ~ ပရဟိတကို စိတ္အရင္းခံ အမွန္ျဖင့္
လုပ္ေနသူမ်ားကို မဆိုလိုပါ။ ေပၚပင္ ေရလိုက္ ငါးလိုက္ လုပ္တတ္ၾကသူမ်ား အတြက္သာ ရည္ညႊန္းပါသည္။
"လူ႔ဘ၀ရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး အသိတရား (၁၄) ခ်က္ "
"လူ႔ဘ၀ရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး အသိတရား (၁၄) ခ်က္ "
by Moesut Nay on Saturday, 21 May 2011 at 23:08 ·
"လူ႔ဘ၀ရဲ႕ အၾကီးမားဆံုး အသိတရား (၁၄) ခ်က္ "
၁။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ရန္သူသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ျဖစ္သည္။
၂။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ဆံုးရံူးျခင္းသည္ မိမိ၏မာနေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
၃။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး လက္ေဆာင္မြန္သည္ သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္ေသာ စိတ္ဓါတ္ျဖစ္သည္။
၄။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး အသိမဲ့ျခင္းသည္ မိမိကိုယ္ကို လိမ္လည္ျခင္းျဖစ္သည္။
၅။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ၀မ္းနည္းရျခင္းသည္ မိခင္ေမတၱာကို စြန္႔လႊတ္ရျခင္းျဖစ္သည္။
၆။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး မွားယြင္းမႈလုပ္ရပ္သည္ မိမိ၏စိတ္ဓါတ္ က်ဆင္းျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
၇။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး သနားစရာေကာင္းျခင္းသည္ မိမိ၏စိတ္အားငယ္မႈျဖစ္သည္။
၈။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ျပစ္မႈျပဳျခင္းသည္ မိမိ၏အႏိုင္က်င့္လိုမႈျဖစ္သည္။
၉။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ေလးစားခံရျခင္းသည္ မိမိ၏ၾကံ႕ခိုင္ေသာစိတ္ဓါတ္ျဖစ္သည္။
၁၀။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး စီးပြါးပ်က္ရျခင္းသည္ မိမိ၏ကိုယ္ပိုင္အနာဂါတ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
၁၁။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ခ်မ္းသာျခင္းသည္ မိမိ၏က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္ျခင္းျဖစ္သည္။
၁၂။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး အေၾကြးသံသရာျဖစ္ျခင္းသည္ မိမိအမွားကိုေတာင္းပန္ျပဳျပင္ရန္ ၀န္ေလးျခင္းျဖစ္သည္။
၁၃။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ပီတိသည္ မိမိ၏အလွဴဒါနျပဳျခင္းျဖစ္သည္။
၁၄။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး လိုအပ္ခ်က္သည္ မိမိ၏အၾကင္နာတရား ေမတၱာစိတ္ဓါတ္ျဖစ္သည္။
Source : froward mail
၁။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ရန္သူသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ျဖစ္သည္။
၂။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ဆံုးရံူးျခင္းသည္ မိမိ၏မာနေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
၃။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး လက္ေဆာင္မြန္သည္ သည္းခံခြင့္လႊတ္တတ္ေသာ စိတ္ဓါတ္ျဖစ္သည္။
၄။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး အသိမဲ့ျခင္းသည္ မိမိကိုယ္ကို လိမ္လည္ျခင္းျဖစ္သည္။
၅။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ၀မ္းနည္းရျခင္းသည္ မိခင္ေမတၱာကို စြန္႔လႊတ္ရျခင္းျဖစ္သည္။
၆။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး မွားယြင္းမႈလုပ္ရပ္သည္ မိမိ၏စိတ္ဓါတ္ က်ဆင္းျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
၇။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး သနားစရာေကာင္းျခင္းသည္ မိမိ၏စိတ္အားငယ္မႈျဖစ္သည္။
၈။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ျပစ္မႈျပဳျခင္းသည္ မိမိ၏အႏိုင္က်င့္လိုမႈျဖစ္သည္။
၉။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ေလးစားခံရျခင္းသည္ မိမိ၏ၾကံ႕ခိုင္ေသာစိတ္ဓါတ္ျဖစ္သည္။
၁၀။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး စီးပြါးပ်က္ရျခင္းသည္ မိမိ၏ကိုယ္ပိုင္အနာဂါတ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
၁၁။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ခ်မ္းသာျခင္းသည္ မိမိ၏က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္ျခင္းျဖစ္သည္။
၁၂။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး အေၾကြးသံသရာျဖစ္ျခင္းသည္ မိမိအမွားကိုေတာင္းပန္ျပဳျပင္ရန္ ၀န္ေလးျခင္းျဖစ္သည္။
၁၃။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး ပီတိသည္ မိမိ၏အလွဴဒါနျပဳျခင္းျဖစ္သည္။
၁၄။ လူ႔ဘ၀၏ အၾကီးမားဆံုး လိုအပ္ခ်က္သည္ မိမိ၏အၾကင္နာတရား ေမတၱာစိတ္ဓါတ္ျဖစ္သည္။
Source : froward mail
Subscribe to:
Posts (Atom)